ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ
"Πάνω στα ματωμένα πουκάμισα των σκοτωμένων Εμείς καθόμασταν τα βράδια Και ζωγραφίζαμε σκηνές απ' την αυριανή ευτυχία του κόσμου. Έτσι γεννήθηκαν οι σημαίες μας." - Λειβαδιτης
Τρίτη 23 Απριλίου 2013
«Επέτειος»!
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ
Δευτέρα 11 Φεβρουαρίου 2013
Ο έρωτας με το αλκοόλ- του Rob Dunn
Η σχέση του ανθρώπου με το αλκοόλ υπήρξε τερπνή όσο και ωφέλιμη καθώς συνέβαλε στην επιβίωση του είδους μας. Τώρα όμως η εξέλιξη μοιάζει να στρέφεται προς την... αποτοξίνωση αφού το γονίδιο «μην πίνεις!» κερδίζει έδαφος
Ακόμη και αν εσείς δεν το βάζετε καν στο στόμα σας, δεν μπορείτε να αρνηθείτε ότι στους ανθρώπους, ως είδος, αρέσει το ποτό. Πίνουμε κρασί, μπίρα, ούζο και άλλα αποστάγματα... για την ακρίβεια, το προϊόν ζύμωσης σχεδόν οποιουδήποτε πράγματος μπορεί να μετατραπεί σε αλκοόλ. Η αγάπη μας για αυτή την τοξική ουσία, αιτία τόσων προβλημάτων, αποτελεί κατά κάποιον τρόπο ένα μυστήριο. Ισως αρκεί να πούμε ότι πίνουμε επειδή αυτό μας κάνει να νιώθουμε καλά. Νομίζω όμως ότι για να καταλάβουμε την αγάπη μας για το αλκοόλ χρειαζόμαστε μια ευρύτερη, πιο εξελικτική ερμηνεία.
Φλερτ με τους μύκητες
Η ιστορία του αλκοόλ είναι η ιστορία μιας στενής σχέσης ανάμεσα στους ανθρώπους και στους μύκητες της μαγιάς, ένα φλερτ που ξεκίνησε πριν από εκατομμύρια χρόνια και συνεχίζεται και σήμερα. Μας αρέσει να θεωρούμε ότι είμαστε οι σταρ σε αυτό το δράμα, στην πραγματικότητα όμως οι μύκητες της μαγιάς είναι οι αφανείς πρωταγωνιστές. Ο δεσμός μας είναι συμβολικός - ένας αμοιβαία ευεργετικός συνεταιρισμός. Στον οποίο μάλιστα η ισορροπία δυνάμεων αλλάζει συνεχώς. Οπωσδήποτε οι μύκητες της μαγιάς φαίνονται να έχουν το πάνω χέρι, τουλάχιστον από τότε που οι πρόγονοί μας άρχισαν να ζυμώνουν τα οινοπνευματώδη ποτά τους. Καλλιεργούμε μύκητες, φροντίζουμε να επιβιώνουν και να πολλαπλασιάζονται, και ως αντάλλαγμα παίρνουμε, στην καλύτερη περίπτωση, ένα καλό γλέντι και έναν γερό πονοκέφαλο το επόμενο πρωί. Κάποτε ωστόσο οι μύκητες και το αλκοόλ μάς πρόσφεραν πολύ πιο σημαντικές ανταμοιβές.
Σήμερα το κόστος της αγάπης μας για το αλκοόλ συχνά ξεπερνά τα οφέλη. Ωστόσο, επειδή πρόκειται για μια ιστορία της εξέλιξης, το ζήτημα δεν τελειώνει εδώ. Ηδη κάποιοι άνθρωποι έχουν αποκτήσει γενετικές μεταβολές που τους ενθαρρύνουν να πίνουν λιγότερο. Αν η τάση συνεχιστεί, είναι πιθανό κάποτε αυτή η μακρά και θυελλώδης σχέση να φθάσει σε ένα είδος τεταμένης ανακωχής.
Μεθούν και τα ζώα
Δεν είμαστε το μόνο είδος που του αρέσει να... το τσούζει. Οι δροσόφιλες καταναλώνουν τακτικά ζυμωμένα φρούτα - όπως φαίνεται, χωρίς επίπτωση στις λειτουργίες τους. Αλλα ζώα ωστόσο δεν σηκώνουν το ποτό. Βομβυκίλες των κέδρων (σ.τ.Μ.: πτηνά της Βόρειας Αμερικής) έχουν θεαθεί να παραπαίουν ανάμεσα στα κλαδιά των δέντρων ή να τσουγκρίζουν σε κτίρια όταν τρώνε παραγινωμένα μούρα. Τρομακτικές ιστορίες με μεθυσμένους ελέφαντες κυκλοφορούν, αν και τα αποδεικτικά στοιχεία που τις στηρίζουν είναι φτωχά. Υπάρχουν ακόμη και αφηγήσεις για ζώα που αλλάζουν την πορεία τους μόνο και μόνο για να μεθύσουν. Σε αυτά περιλαμβάνονται οι μυγαλές των δέντρων - ο στενότερος εν ζωή συγγενής των πρωτευόντων -, οι οποίες αναζητούν τις νυχτερινές σταλαγματιές ενός αφρώδους «οίνου» που παράγουν οι μύκητες στα μπουμπούκια των λουλουδιών των φοινίκων bertam.
Αυτή η συμπεριφορά μπορεί να αναχθεί στην αρχή της εξέλιξης των καρπών, πριν από περίπου 130 εκατομμύρια χρόνια, όταν τα ανθοφόρα φυτά εμφανίστηκαν κατά την Κρητιδική περίοδο. Με την εμφάνιση μιας νέας πηγής τροφής, ένα γένος μυκήτων γνωστό ως σακχαρομύκητες εξελίχθηκε για να τραφεί με αυτήν, και κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας οι εν λόγω μύκητες ανέπτυξαν ένα φυσιολογικής τάξεως «κόλπο». Αντί να χρησιμοποιούν την ενέργειά τους για να διασπούν εντελώς τα σάκχαρα, εξέλιξαν την ικανότητα να τα διασπούν μερικώς, παράγοντας ως άχρηστη ουσία την αιθανόλη, όταν οι προμήθειες σε σάκχαρα ήταν άφθονες αλλά το οξυγόνο ελλιπές. Η μερική διάσπαση των πολύτιμων σακχάρων στην πραγματικότητα έκανε τους μύκητες αυτούς λιγότερο αποτελεσματικούς από τους προγόνους τους. Τους χάρισε όμως και ένα μεγάλο πλεονέκτημα. Η αιθανόλη σκοτώνει τα περισσότερα βακτήρια και στα βακτήρια αρέσει να τρέφονται με καρπούς, οπότε η παραγωγή αλκοόλ επέτρεπε στους μύκητες να ξεπαστρεύουν τον ανταγωνισμό.
Κυριακή 10 Ιουνίου 2012
Αφγανιστάν: Τι κατάσταση επικρατεί σήμερα
Πριν απ ’όλα να θυμίσουμε: το 2001 πριν την επέμβαση στο Αφγανιστάν στην Ελλάδα είχαν συλληφθεί μόλις 2.358 Αφγανοί. Το 2008 25.577 και πέρυσι 28.528. (Για περισσότερα σχετικά με τη μετανάστευση εδώ)
Γυναίκες: Ο ανθρωπιστικός μανδύας του ΝΑΤΟ. Τι κατακτήσεις είχαν οι γυναίκες την δεκαετία του 70’ με την βοήθεια των σοσιαλιστικών χωρών και οι εξαθλίωσή τους σήμερα. Ο ρόλος της κατοχής στη ζωή των γυναικών.
Σάββατο 9 Ιουνίου 2012
Ανάπτυξη...Ανάπτυξη....Ανάπτυξη...(για ποιον;)
Η δήλωση δεν είναι του... Κουταλιανού. Είναι του κυρίου Σαμαρά («Σκάι», 3/6/2012).
Μάλιστα, ο κ. Σαμαράς, για να γίνει συγκεκριμένος για το είδος εκείνο των «επενδύσεων» που - μασώντας σίδερα - θα φέρει στην Ελλάδα, φρόντισε να πλέξει το εγκώμιο στο «πρότυπο ανάπτυξης» που συντελείται στον Πειραιά από το εργασιακό κάτεργο της«Cosco».
Ας δούμε, συγκεκριμένα, λοιπόν, τι «υπόσχεται» ο πρόεδρος της ΝΔ.
Στο κινέζικο «επενδυτικό υπόδειγμα» του κ. Σαμαρά δουλεύουν περίπου 700 άνθρωποι.
- Από αυτούς, οι μισοί έχουν μηνιαίο μισθό 700 ευρώ.
- Των υπόλοιπων εργαζόμενων που τελούν υπό το καθεστώς της εκ περιτροπής εργασίας το μηνιάτικο είναι 300 - 400 ευρώ.
- Η καλή εταιρεία έχει φροντίσει το προσωπικό να προσλαμβάνεται υπό το καθεστώς του «ανειδίκευτου εργάτη» με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τα δικαιώματά τους.
- Εχει φροντίσει, επίσης, οι υπερωρίες να μην πληρώνονται, αφού τις έχει βαφτίσει... οικειοθελή προσφορά των εργαζομένων.
- Ούτε λόγος να γίνεται, φυσικά, για νυχτερινά ή για αργίες ή για επιδόματα εκτός έδρας κ.λπ.
Τόσο... υπέροχη, που αυτός προφανώς είναι και ο λόγος που οι σύγχρονοι είλωτες στο κάτεργο της Cosco δεσμεύονται με εκείνο που η εταιρεία αποκαλεί «υποχρέωση πίστης» του εργαζόμενου απέναντί της. Κάτι σαν «όρκος σιωπής», δηλαδή...
Αλλά αν το «επενδυτικό» και «αναπτυξιακό» όραμα του κ. Σαμαρά είναι τόσο θελκτικό και ανθρώπινο, γιατί θα πρέπει να σιωπούν για όσα περνούν, γιατί θα πρέπει να κάνουν τον «Κινέζο», εκείνοι που το υφίστανται;
Από τον Ριζοσπάστη
Παρασκευή 8 Ιουνίου 2012
Τι διακυβέρνηση χρειαζόμαστε;
θα καταργήσει την επιχειρηματική δράση στην Υγεία και οι ασθενείς θα παίρνουν τα φάρμακά τους όταν πρέπει και όχι όταν θέλουν οι φαρμακοβιομήχανοι. Και για να υπάρξει μια τέτοια κυβέρνηση, προϋποθέτει ο εργαζόμενος λαός να πάρει την εξουσία στα χέρια του.
Τι σημαίνει αυτό;
- Η εργατική τάξη να κάνει κουμάντο εκεί που παράγεται ο πλούτος, να έχει ανατραπεί ο υπέρτατος νόμος ,αυτός του κέρδους για το κεφάλαιο, που είναι πάνω από οποιονδήποτε νόμο ψηφιστεί στη Βουλή .
- Εξουσία που θα ασκείται μέσω της οργάνωσης των εργαζομένων πρώτα απ' όλα στους τόπους δουλειάς. Η συμμετοχή σε αυτή την οργάνωση θα εξασφαλίζει τη συμμετοχή των εργαζομένων, του λαού στη διεύθυνση της παραγωγής, στη διακυβέρνηση και τον έλεγχο. Στις αποφάσεις και στην υλοποίησή τους. Στην ανάδειξη λαϊκών αντιπροσώπων σε όλες τις βαθμίδες της εξουσίας.
- ‘Αμεση αξιοποίηση για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών του τεράστιου πλούτου που παράγεται στη χώρα και σήμερα μεταφράζεται σε κέρδη στο χρηματιστήριο, καταθέσεις στην Ελβετία, επενδύσεις στα Βαλκάνια και στο Λονδίνο, νέα πλοία που ναυπηγούνται στην Κίνα.
- Απελευθέρωση των αναξιοποίητων παραγωγικών δυνατοτήτων της Ελλάδας, που είναι πλούσια σε εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό, ενεργειακές πηγές, ορυκτό πλούτο, που έχει τη βάση για μεγαλύτερη αγροτική και βιομηχανική παραγωγή.
- Οργανα αντιπροσωπευτικά που δεν θα αποτελούνται από επαγγελματίες βουλευτές, αλλά από εκπροσώπους των εργατών, αιρετούς και ανακλητούς, χωρίς κανένα υλικό προνόμιο γι' αυτή τη συμμετοχή τους. Στρατός και δυνάμεις ασφαλείας και περιφρούρησης της λαϊκής εξουσίας υποταγμένες στα εργατικά - λαϊκά όργανα. Ο φιλολαϊκός προσανατολισμός αυτών των δυνάμεων εξασφαλίζεται στην πλήρη ενσωμάτωσή τους στους σκοπούς και στόχους της λαϊκής εξουσίας.
- Εξουσία και διακυβέρνηση αποδεσμευμένη από τις συνθήκες και τους σχεδιασμούς όλων των διεθνών ιμπεριαλιστικών διακρατικών συμμαχιών και διεθνών συμβάσεων, την ΕΕ, τους στρατιωτικούς σχηματισμούς, το ΝΑΤΟ.
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Τετάρτη 6 Ιουνίου 2012
Η Δανειακή σύμβαση και ο ΣΥΡΙΖΑ
Από τον Ριζοσπάστη
Η αλχημεία είναι προφανής:
Αλλο πράγμα είναι το Μνημόνιο - λέει ο ΣΥΡΙΖΑ - κι άλλο πράγμα είναι η Δανειακή Σύμβαση!
Το πρώτο - λέει ο ΣΥΡΙΖΑ - θα το ακυρώσουμε (;). Τη δεύτερη θα την επαναδιαπραγματευτούμε.
*
Αλλά:
Εκεί είναι, σελίδα 59, παράγραφος 8 της Δανειακής Σύμβασης και του Μνημονίου, που απερίφραστα αναφέρεται:
«Η διαθεσιμότητα αυτής της Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης εξαρτάται από τη συμμόρφωση της Ελλάδας με τα μέτρα που εκτίθενται στο Μνημόνιο...»!
Δηλαδή - παρά τα όσα ισχυρίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ - το Μνημόνιο και η Δανειακή είναι ένα πράγμα. Είναι οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος.
*
Κυριακή 3 Ιουνίου 2012
Η μυρωδιά των…γηρατειών (από τον κυριακάτικο τύπο-Καθημερινή)
| Η μυρωδιά των…γηρατειών | |||
| Οι άνθρωποι μπορούν πράγματι να μυρίσουν την ξεχωριστή μυρωδιά των γηρατειών (που είναι ολίγον γυναικεία και όχι τόσο δυσάρεστη!). | |||
Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε μία νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, που διαπίστωσε ότι όχι μόνο μπορούμε να μυρίσουμε την τρίτη ηλικία, αλλά οι νέοι έχουν γενικά μια πιο έντονη και λιγότερη ευχάριστη μυρωδιά από τους ηλικιωμένους. Ακόμα όμως δεν είναι σαφές γιατί και πώς οι άνθρωποι έχουν αυτή την οσμητική δυνατότητα. (...) Οι σωματικές οσμές προέρχονται από χημικές ουσίες που απελευθερώνουν οι αδένες, καθώς και από βακτήρια πάνω στο δέρμα. Όσο πιο πολύ ιδρώνει ένας άνθρωπος, τόσο περισσότερες χημικές ουσίες εκκρίνει το δέρμα του και στη συνέχεια αυτές διασπώνται από τα βακτήρια του δέρματος, με τελικό αποτέλεσμα μία χαρακτηριστική μυρωδιά. Οι οσμές του ίδιου ανθρώπου μεταβάλλονται με το πέρασμα του χρόνου. Πολλοί πολιτισμοί στον κόσμο έχουν την κοινή πεποίθηση ότι «οι γέροι μυρίζουν ιδιαίτερα», γεγονός που συχνά οδηγεί σε ένα είδος άδικης προκατάληψης εναντίον των ηλικιωμένων. Όπως είπε ο Λούντστρομ, η προκατάληψη έχει αναπτυχθεί σε σημαντικό βαθμό για νοητικούς λόγους, π.χ. οι άνθρωποι συσχετίζουν τους ηλικιωμένους με τόπους που μυρίζουν άσχημα, όπως τα νοσοκομεία και τα γηροκομεία. Κατά τον ίδιο τρόπο, επεσήμανε, σε «τυφλά» πειράματα έχει αποδειχθεί ότι η μυρωδιά της παρμεζάνας αηδιάζει αρκετούς ανθρώπους, όταν δεν ξέρουν τι είναι αυτό που μυρίζουν. Κάτι ανάλογο δείχνει το νέο «τυφλό» πείραμα: όταν οι άνθρωποι δεν ξέρουν ότι η μυρωδιά προέρχεται από γέρους, τη βαθμολογούν θετικά. Αν όμως ήξεραν την προέλευσή της, τότε, σύμφωνα με τους επιστήμονες, είναι πιθανό ότι θα υπεισερχόταν η προκατάληψη και η αξιολόγησή τους για τις μυρωδιές των ηλικιωμένων θα ήταν πιο αρνητική. Διαβάστε περισσότερα... |
Μετακομίσεις απ'το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ (από τον κυριακάτικο τύπο-Ριζοσπάστης)
ΠΗΓΗ
Σάββατο 2 Ιουνίου 2012
Για τη διακυβέρνηση της λαϊκής εξουσίας
Ριζοσπάστης 1 Ιούνη 2012 σελ 40
