Πέμπτη 31 Μαΐου 2012

Έρευνα της ΕΕ για την κοινωνική κατάσταση στην Ελλάδα


Διαβάστε αναλυτικά τι διαπιστώνει έρευνα της ΕΕ για την κοινωνική κατάσταση στην Ελλάδα. Πόσο αυξήθηκε ο αριθμός των αστέγων τη διετία 2009-2011
Τα σκληρά μέτρα λιτότητας φαίνεται ότι έχουν γονατίσει χιλιάδες νοικοκυριά στην Ελλάδα, ενώ ολοένα και περισσότεροι που φτάνουν καθημερινά σε αδιέξοδο οδηγούνται σε λύσεις απόγνωσης, προκειμένου να αντιμετωπίσουν τα καθημερινά τους έξοδα.
Η τριμηνιαία έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την κοινωνική κατάσταση στην Ε.Ε., που δόθηκε στη δημοσιότητα στις Βρυξέλλες το μεσημέρι της Πέμπτης, αποτυπώνει με τον πιο μελανό τρόπο, την αλήθεια αυτή.
Και μία ακόμα αλήθεια που σίγουρα δεν μπορούμε να την προσπεράσουμε. Η Αθήνα μετατρέπεται σε πόλη αστέγων, με τους άστεγους να έχουν αυξηθεί κατά 25% τη διετία 2009-2011.
Η απόγνωση σε αριθμούς
Ειδικότερα, όπως επισημαίνεται, αποτέλεσμα της μεγάλης ύφεσης στην Ελλάδα, η οποία το 2011 έφτασε το 6,8% και το 2012 αναμένεται να είναι 4,7% είναι η συρρίκνωση της ελληνικής οικονομίας κατά 15% συνολικά από την αρχή της κρίσης.
Τα τρία πρώτα τρίμηνα του 2011, χάθηκαν 370.000 θέσεις εργασίας, ενώ ειδική αναφορά γίνεται στη μείωση των μισθών κατά 22% γενικά και κατά 32% για τους νέους.
Επίσης, υπογραμμίζεται ότι η παραγωγικότητα μειώθηκε κατά 2,8% το πρώτο τρίμηνο του 2011 και υπογραμμίζεται η κατακόρυφη αύξηση της ανεργίας τα τελευταία χρόνια, η οποία, πλέον, έχει φτάσει το 21% το Δεκέμβριο του 2011, από 14,4% το Δεκέμβριο του 2010 και 10,3% το Δεκέμβριο του 2009.
Η ανεργία στην Ελλάδα πλήττει κυρίως τους εργαζόμενους μεσαίων προσόντων (20,1% έναντι 8,7% στην ΕΕ) και χαμηλών προσόντων (14,6% έναντι 5,7% στην ΕΕ).
Όπως προκύπτει ακόμη από την έκθεση της Επιτροπής, η μακροχρόνια ανεργία έχει αυξηθεί στο 9,1% του εργατικού δυναμικού (355.000 άτομα) και αφορά το 50% των ανέργων.
Παράλληλα, η ανεργία των νέων έχει διπλασιαστεί τα δύο τελευταία χρόνια και έφτασε το 48% τον Νοέμβριο του 2011.
Μακριά από τα προγράμματα κατάρτισης
Όπως επισημαίνει ακόμη η Επιτροπή, η συμμετοχή σε προγράμματα κατάρτισης και εκπαίδευσης στην Ελλάδα είναι από τις χαμηλότερες στην ΕΕ.
Το 2010, μόνο το 3% του ενεργού πληθυσμού συμμετείχε σε παρόμοια προγράμματα, όταν ο μέσος κοινοτικός όρος είναι 9%.
Το ποσοστό των νέων 25-34 ετών που συμμετείχαν σε προγράμματα κατάρτισης και εκπαίδευσης είναι στο 7% στην Ελλάδα, όταν στην ΕΕ είναι 15%. Χαμηλά ποσοστά συμμετοχής σε αυτά τα προγράμματα παρατηρούνται και στις ηλικίες 55- 64 ετών: 0,5% στην Ελλάδα και 4,5% στην ΕΕ.
Σύμφωνα με την ίδια έκθεση της Επιτροπής, το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών μειώθηκε κατά 9,3% το 2010, ενώ στα όρια της φτώχειας ζει το 27,7% του πληθυσμού, όταν ο μέσος κοινοτικός όρος είναι 23,4%.
Επίσης, το ποσοστό των Ελλήνων που δηλώνουν ότι αντιμετωπίζουν δυσκολίες στο τέλος του μήνα να ανταποκριθούν στις οικονομικές τους υποχρεώσεις αυξήθηκε από 19% το 2007 σε 24% το 2010.





Την ίδια στιγμή διαβάζω στο βήμα.gr Η ευρωπαϊκή αγορά ποδοσφαίρου αναπτύχθηκε κατά 4% (0,6 δισεκατομμύρια ευρώ) από άποψη εσόδων αγγίζοντας τα 16,9 δις ευρώ το έτος 2010/2011, σύμφωνα με την 21ηετήσια έκθεση της Deloitte με τίτλο «Annual Review of Football Finance»

Οι γνωστές αντιφάσεις....του καπιταλισμού για να μην ξεχνιόμαστε.

Σάββατο 16 Οκτωβρίου 2010

Εξίσωση δευτέρου βαθμού σε drjava

Παραδίδω τα πνευματικά δικαιώματα του εξαιρετικού αυτού προγράμματος στη λαοθάλασσα αναγνωστών του blog μου.

Ο κώδικας διαβάζεται από drjava και λύνει εξισώσεις δευτέρου βαθμού,δεδομένων των α,β,γ.Βρίσκει και μιγαδικές λύσεις(αμέ αμέ).

import java.util.*;
public class Deuterovathmia
{
public static void main(String [] args)
{
Scanner ougk = new Scanner(System.in);
double x,a,b,c,d,xa,xb,xo,xr,xk2,xl;

System.out.println("Επίλυση εξίσωσης δευτέρου βαθμού.");
System.out.println("Δώσε τιμές για τα α,β,γ.");
a=ougk.nextInt();
b=ougk.nextInt();
c=ougk.nextInt();

d=(b*b)-(4*a*c);

if(d>0)
{xa=(-b+Math.sqrt(d))/(2*a);
xb=(-b-Math.sqrt(d))/(2*a);
System.out.println("Η εξίσωση έχει δυο ρίζες: τις x1 = "+ xa + "και x2 = " + xb);
}
if(d==0)
{xo=-b/(2*a);
System.out.println("Η εξίσωση έχει μοναδική λύση την xο = "+ xo);
}
if (d<0)
{xr=-b/a;
xk2=Math.sqrt(-d)/(2*a);
xl=-Math.sqrt(-d)/(2*a);
System.out.println("Η εξίσωση δεν έχει πραγματικές λύσεις,αλλά μιγαδικές, οι οποίες είναι οι: " + xr + "+"+ xk2 + "i" + " και "+ xr + "+" + xl + "i" ) ;
}
}
}

Τρίτη 14 Σεπτεμβρίου 2010

Συλλογή Υπογραφών Υπέρ της Κατ'Επιλογήν Σήμανσης των Χώρων των κέντρων Εστίασης & Αναψυχής σε "Καπνιζόντων" και "Μή Καπνιζόντων"

http://www.petitiononline.com/smokegr/petition.html



Εμείς που υπογράφουμε αυτό το κείμενο, και με δεδομένη την εξαγγελία της Υπουργού Υγείας για πλήρη απαγόρευση του καπνίσματος από 1η Σεπτέμβρη 2010 στους χώρους εστίασης και αναψυχής :

ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ
- Το δικαίωμα των μη-καπνιστών (θαμώνων, εργαζόμενων & καταστηματαρχών) σε χώρους εστίασης & αναψυχής, όπου ο καπνός δεν επιτρέπεται
- Το δικαίωμα των καπνιστών (θαμώνων, εργαζόμενων & καταστηματαρχών) σε χώρους εστίασης & αναψυχής όπου ο καπνός δεν απαγορεύεται

ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΖΟΥΜΕ
- Πως δε συζητούμε με όρους αντιπαλότητας ανάμεσα σε καπνιστές και μη, όπως η κυρίαρχη ρητορική υποβάλλει.
- Μιλούμε για ακριβώς το αντίθετο : μιλούμε για συνύπαρξη, δίκαιο, ανεκτικότητα και αμοιβαίο σεβασμό.

ΤΟΠΟΘΕΤΟΥΜΑΣΤΕ
Υπέρ της ΕΠΙΛΟΓΗΣ : όπου είναι υποχρεωτική ή η προσέλευση πολιτών/θαμώνων να υπάρχει ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ, όπου είναι προαιρετική να μπορούν αυτοί να ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ. Αυτό άλλωστε, κάνει κανείς στην καθημερινότητά του : επιλέγει τί θα φάει, τί θα πιει, τί θεατρικό ή κιν/φικό έργο θα δει, σε ποιο μαγαζί θα καθίσει κ.ο.κ.

ΖΗΤΟΥΜΕ
- Nα μην υλοποιήσει το Υπουργείο την πρόθεση του να απαγορεύσει πλήρως το κάπνισμα σε χώρους, που προαιρετικά και κατ�επιλογην συγκεντρώνονται οι άνθρωποι
- Το αυτονόητο : ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ. Η στέρηση της επιλογής από τους ανθρώπους, αποτελεί προσπάθεια χειραγώγησης και φασισμό !

ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΥΜΕ
- Το άρθρ.5 / παρ.1 του Συντάγματος : "Kαθένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Xώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη."
- Το άρθρ.5 / παρ.5 του Συντάγματος : "Kαθένας έχει δικαίωμα στην προστασία της υγείας και της γενετικής του ταυτότητας. Νόμος ορίζει τα σχετικά με την προστασία κάθε προσώπου έναντι των βιοϊατρικών παρεμβάσεων."

ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΟΥΜΕ
- Πως στη Γαλλία, η ολική απαγόρευση καπνίσματος είχε ως συνέπεια τη μείωση του τζίρου στα καφέ κατά περίπου 40%, κατάσταση, που για την Ελλάδα θα είναι καταστροφική ιδιαίτερα στη δεδομένη οικονομικο-πολιτική συγκυρία.
- Ότι η ηγεσία του υπουργείου Υγείας «υπέκυψε» μόνο στο θέμα των κέντρων διασκέδασης και των καζίνο δίνοντας 8μηνη παράταση για συμμόρφωση, δηλαδή έναν ακόμα χειμώνα.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΜΕ
- Ότι τα κέντρα εξουσίας και το ανθρώπινο δυναμικό τους είναι αποξενωμένα από την κοινωνία και την αγορά.
-΄Ότι τέτοιες αποφάσεις επιβάλλονται από οικονομικά συμφέροντα, στο συγκεκριμένο θέμα από τις ασφαλιστικές εταιρείες, και η κυβέρνηση δεν θα πρέπει να υποχωρήσει απέναντι στα συμφέροντα αυτά σε βάρος των δεκάδων χιλιάδων κέντρων εστίασης και αναψυχής, που είναι σε συντριπτικό βαθμό ΜΜΕ και ΠΜΕ.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ
Την κατ�επιλογήν σήμανση των καταστημάτων σε "Καπνιζόντων" και "Μή Καπνιζόντων"


Περισσότερες πληροφορίες στο Συντονιστικό Επαγγελματιών cafe-bar-resto --> http://www.scafebar.gr

Sincerely,

The Undersigned

Κυριακή 5 Σεπτεμβρίου 2010

Το «παιχνιδάκι» της λιποταξίας

Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ
Ριζοσπάστης 5 Σεπτεμβρίου 2010

Το «παιχνιδάκι» της λιποταξίας

Το «παιχνιδάκι» για μωρούς ψηφοφόρους ξεκίνησε από τις εκλογικές αναμετρήσεις της τελευταίας διετίας, ντόπιες και ευρωπαϊκές. Είναι πολυετές, καλοσχεδιασμένη αμερικανιά, σε χώρες όπου τα πραξικοπήματα δεν είναι πια εύκολες λύσεις κι έχει στόχο να διατηρούνται στην εξουσία, νομιμοποιημένες από κάλπη, καπιταλιστικές, στυγνά αντιλαϊκές κυβερνήσεις όπως η τωρινή του ΠΑΣΟΚ και αρκετές ομοιόχρωμες ή μη προηγούμενες.

Το παιχνιδάκι θέλει το λαό να... διαμαρτύρεται απέχοντας από τις κάλπες ή πηγαίνοντας στο λευκό, να βγάζει δηλαδή, ακόμα και με όρους αστικού εκλογικού συστήματος, μόνος του τα μάτια του με τα δυο του χέρια. Ετσι σε περιόδους όξυνσης των αντιθέσεων και των προβλημάτων με την εργατική τάξη στριμωγμένη στα πλουτοκρατικά στενά, το δικαίωμα επιλογής, διά της κάλπης, ανατρεπτικής της κυρίαρχης πολιτικής να δυναμιτίζεται, να απαξιώνεται και να υπονομεύεται ωραιοποιημένο ως «μαγκιά της αποχής»!


Αυτές τις μέρες που κρίσιμα διέρχονται ως τις περιφερειακές εκλογές του Νοέμβρη, το «παιχνιδάκι» ξεσκονίστηκε, φορτίζεται στις μπαταρίες των ΜΜΕ και των δημοσκοπήσεων και ξαμολιέται στα πλήθη των σαστισμένων και οργισμένων από το μνημόνιο. Αμα σου πλασάρουν Αδωνι και Ψωμιάδη από το πρωί ως το βράδυ, ως τα πρόσωπα της πολιτικής, με λίγη από άρωμα Διαμαντοπούλου και αντίσταση Ελσας Παπαδημητρίου, τότε το «παιχνιδάκι» - δεν πάω να ψηφίσω - πιάνει καλύτερα στη συχνότητα των τρομοκρατημένων, ανασφαλών, πετσοκομμένων εργαζομένων ψηφοφόρων. Η αποχή πλασάρεται είτε ως... αντίσταση, είτε ως οικονομία δυνάμεων. Είναι το λευκαντικό του εκφυλισμένου και εκμαυλισμένου και ηθικά έκπτωτου ρητού «του Ελληνος ο τράχηλος ζυγόν δεν υποφέρει» που λες και ειπώθηκε ακριβώς για τα υποζύγια του μνημονίου, της τρόικας, της ΕΕ, του ΝΑΤΟ, του ταύρου εν νοητική υπνώσει ευρισκομένου Πάγκαλου, που ευλογεί την ΟΥΝΡΑ για τη σωτηρία της Ελλάδας στον 21ο αιώνα ζων.

Αυτό το «παιχνιδάκι» πρέπει να ξεκουρδιστεί άμεσα ενόψει εκλογών και ο θόρυβος από το ξεχαρβάλωμά του να πνίξει και να τρομάξει τους δημιουργούς, διαχειριστές και κερδίζοντες αυτής της τεχνητής κρίσης. Με κάθε μέσο και τρόπο ν' αποδειχτεί πως η λιποταξία από τις κάλπες και δη σε καιρούς μαύρους δεν πρόκειται να ανταμειφθεί ούτε σ' αυτή, ούτε σε καμιά άλλη ζωή από τους ηθικούς αυτουργούς της.


Σε καθέναν και καθεμιά, που σκέφτεται ν' αποφύγει την ευθύνη της πολιτικής επιλογής στις επικείμενες εκλογές, φέρτε, σύντροφοι, την εικόνα μπροστά τους. Την εικόνα του ζοφερού μέλλοντος των ως τώρα επιλογών τους συν την τωρινή επικείμενη «αποχή». Την εικόνα του νέου, της νέας, που στα 18 τους, σήμερα, άνθος του ανθού της ζωής, πέτυχαν σ' ένα ΑΕΙ ή ΤΕΙ. Σκίστηκαν στο διάβασμα, ξεζούμισαν γονείς στα φροντιστήρια, άλλα παλικάρια και κορίτσια δούλεψαν και διάβασαν. Είδαν ίσως περήφανα, το όνομά τους στους επιτυχόντες ενός άθλιου συστήματος των ονείρων τους για μόρφωση.

Κι όμως. Είναι τα νιάτα που δε θα πάνε στο Πανεπιστήμιο. Γιατί δεν έχουν λεφτά. Γιατί στέρεψαν τα σπίτια τους. Γιατί λείπει πριν το βιβλίο το ψωμί. Γιατί δε βρίσκουν δουλειά - που δε θα 'πρεπε όσο σπουδάζουν. Αυτή η εικόνα των παιδιών που πέτυχαν και πρέπει να κάψουν την επιτυχία και τη ζωή τους για τα κέρδη των τραπεζών κ.λπ. δεν αντέχει σ' αποχή... κάνει την κάλπη χρέος.

Τρίτη 3 Αυγούστου 2010

Η ευαισθητοποιημένη Coca Cola

Η εκστρατεία της Coca Cola για το νερό

Η Καθημερινή της Κυριακής 1/8/2010 δημοσίευσε στην τελευταία σελίδα του ένθετου Τέχνες το comic που κέρδισε στον διαγωνισμό comic strip που διοργάνωσε η Coca-Cola Τρία Έψιλον και η Coca-Cola Hellas για το περιβαλλοντικό πρόγραμμα «Αποστολή Νερό».

Όταν το περιβάλλον βρίσκεται υπό διάλυση και την ευθύνη την έχουν καθαρά οι ανεξέλεγκτες βιομηχανίες είναι μάλλον υποκριτικό το να εμφανίζεται μια πολυεθνική στο ρόλο του σωτήρα, πόσο μάλλον αν αυτή η πολυεθνική είναι η Coca Cola.

Ας κάνουμε λοιπόν ένα μικρό σεργιάνι στο google για διαπιστώσουμε κατά πόσο η Coca Cola έχει δικαίωμα να ομιλεί.

Νούμερο 1

ΤΑ ΝΕΑ http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artid=4433757

Το κόμικ στριπ στο οποίο αναφέρθηκα στην αρχή δείχνει ένα παιδάκι να μας ενημερώνει πως μόνο το 2% του νερού που υπάρχει στον πλανήτη είναι πόσιμο, επομένως δεν μπορούμε να το σπαταλάμε.

Διαβάζω λοιπόν στο άρθρο από ΤΑ ΝΕΑ:

XPEIAZONTAI περίπου τρία λίτρα νερό για να παρασκευασθεί ένα λίτρο Coca-Cola και αρκετοί υποστηρίζουν ότι σε πολλά κρατίδια της Ινδίας (στο Ρατζαστάν, στο Ουτάρ-Πραντές, στο Κεράλα, στο Μαχαράστρα) η κατασκευή από την Coca-Cola εργοστασίων εμφιάλωσης έχει μειώσει σημαντικά τα διαθέσιμα αποθέματα νερού.

Βέβαια παρακάτω ΤΑ ΝΕΑ ειρωνεύονται τους επικριτές της πολυεθνικής:

H εταιρεία έχει ήδη απαντήσει, εγκαινιάζοντας «προγράμματα συλλογής βρόχινου νερού» σε 26 εργοστάσιά της, περιορίζοντας τη χρήση νερού κατά 25% και στέλνοντας πόσιμο νερό στα πληγέντα από τη δραστηριότητά της χωριά. Οι επικριτές της, ωστόσο, δεν εντυπωσιάζονται.

Μάλιστα, δηλαδή το υπόλοιπο 75% συνεχίζει να το εκμεταλλεύεται και να το στερεί από τους Ινδούς. Γιούπι!

Νούμερο 2

Κατ’αρχάς είναι γελοίο να μιλάμε για σπατάλη νερού από σιντριβάνια και βρύσες όταν ένα λίτρο Κόκα Κόλα απαιτεί 3 λίτρα νερό. Το ζήτημα όμως είναι ο μαυρούλης που υποφέρει απ’την έλλειψη νερού. Διαβάζω λοιπόν στα ΝΕΑ πάλι:

Πιο συγκεκριμένα, η εταιρεία που πωλεί καθημερινά ένα δισεκατομμύριο αναψυκτικά, είχε πέρυσι κέρδη περίπου 15 δισεκατομμύρια δολάρια και δαπάνησε την ίδια χρονιά στο μάρκετινγκ δύο δισεκατομμύρια δολάρια - ποσό τετραπλάσιο των ετήσιων δαπανών της Unicef - κατηγορείται ότι εξαντλεί τους λιγοστούς υδάτινους πόρους της αγροτικής Ινδίας, ότι συνδέεται με παραστρατιωτικές ομάδες της Κολομβίας και ότι κάνει τα... στραβά μάτια στις βίαιες επιθέσεις εναντίον συνδικαλιστών στη Λατινική Αμερική, την Ασία και τη Ρωσία.

Και μια και μιλάμε για σπατάλη ας κάνουμε την υπόθεση ότι το κάθε αναψυκτικό που πουλάει είναι των 250 ml. Έχουμε λοιπόν 1.000.000.000x0,25 lt=250.000.000 lt coca cola την ημέρα, δηλαδή
250.000.000x3 = 750.000.000 lt νερό την ημέρα. Και μέσα σ’ένα χρόνο; 273.750.000.000 λίτρα νερό.

Κι επειδή τα μηδενικά με μπερδεύουν η Coca Cola χρησιμοποιεί Διακόσια εβδομήντα τρία δισεκατομμύρια εφτακόσια πενήντα εκατομμύρια λίτρα νερό το χρόνο. Και θυμηθείτε: υποθέσαμε ότι πουλάει μόνο κουτάκια των 250 ml…

Ας κάνουμε άλλη μια υπόθεση: ότι ένας άνθρωπος χρειάζεται 2 λίτρα νερό την ημέρα.

750.000.000: 2= 375.000.000. Χμ…Μιλάμε για τριακόσια εβδομήντα πέντε εκατομμύρια ξεδιψασμένους μαυρούληδες απ’αυτούς του comic strip ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ.

Και πάνω που προσπαθώ να συνειδητοποιήσω πόσο μεγάλοι είναι αυτοί οι αριθμοί διαβάζω στο site της UNISEF http://www.unicef.gr/news/2010/dt0910.php

Το μολυσμένο νερό, οι ανεπαρκείς εγκαταστάσεις υγιεινής και η έλλειψη υγιεινής δεν βλάπτουν μόνο την υγεία, την ασφάλεια και την ποιότητα της ζωής των παιδιών. Κοστίζουν επίσης τη ζωή σε περίπου 1,5 εκατομμύριο παιδιά κάτω των 5 ετών που πεθαίνουν κάθε χρόνο από διάρροια.

Μα θα μου πείτε, φταίει η Κόλα Κόλα για την πείνα στην Αφρική; Δεν μπορώ να αποδείξω κάτι τέτοιο. Το ζήτημα είναι ότι κερδίζει τα τετραπλά απ’ όσα ξοδεύει η UNISEF(βλ.άρθρο στα ΝΕΑ) και σπαταλάει τεράστιες ποσότητες νερού στο όνομα του κέρδους , ενώ 1,5 εκατομμύριο παιδιά κάτω των 5 ετών πεθαίνουν κάθε χρόνο από την έλλειψη πόσιμου νερού (και θέλω να πιστεύω πως αυτό το καφετί γλυκό πράγμα που πίνουμε περιέχει πόσιμο νερό). Και μέσα σ’όλα διοργανώνει εκστρατεία για την εξοικονόμηση νερού, προσπαθώντας να αποδείξει ότι για όλα φταίνε οι βρύσες που στάζουν, τα σιντριβάνια και τα μπουκαλάκια που πετάμε μισογεμάτα στους κάδους. Η επόμενη κίνηση θα είναι να προσπαθήσει να αποδείξει πως ο κύκλος τετραγωνίζεται.


Νούμερο 3

Ριζοσπάστης Σάββατο 18 Ιούνη 2005 σελ 32


ΙΝΔΙΑ
Καταστροφική ... επιτυχία

Η άναρχη βιομηχανική δραστηριότητα, η μόλυνση από λύματα που καταλήγουν σε ποτάμια (στη φωτογραφία, εικονίζονται εκατοντάδες νεκρά ψάρια σε ποτάμι στην Μπάνγκαλορ), το ξεπούλημα του νερού σε πολυεθνικές, όπως η «Κόκα-Κόλα» και η «Πέπσι», μερικές από τις ...«επιτυχίες» της Ινδίας στο κυνήγι του κέρδους.

Ριζοσπαστης 1 Ιούλη 2004 σελ 16

Στο κρατίδιο Κεράλα στο μεταξύ, ένα άλλο λαϊκό κίνημα, αυτό εναντίον της μόλυνσης του νερού από την πολυεθνική «Κόκα Κόλα», κατάφερε μια νίκη, αφού το εργοστάσιο στην περιοχή Πλατσιμάντα έκλεισε με απόφαση των τοπικών αρχών λόγω της περιβαλλοντικής μόλυνσης που προκάλεσε η εταιρία αλλά και της «κλοπής» του νερού, με τη διάνοιξη πηγαδιών χωρίς καμία άδεια, που οδήγησε στην έλλειψη πόσιμου νερού και την ανεπάρκεια αρδευτικού νερού για χιλιάδες αγρότες.
Σε ένα τρίτο ινδικό κρατίδιο, στο Αντρα Πραντές, τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο: οι πνιγμένοι στα χρέη αγρότες αυτοκτονούν ο ένας μετά τον άλλο, με το συνολικό αριθμό των αυτοχείρων να έχει φθάσει τους 300 από τα μέσα Μάη!



Στο site των οικολογικών και περιβαλλοντικών ομάδων της κρήτης www.ecocrete.gr διαβάζω:

Στις 18 Ιανουαρίου του 2004, πάνω από 500 διαδηλωτές καταδίκασαν τις δραστηριότητες της Coca Cola στην Ινδία. Οι διαδηλωτές, μεταξύ των οποίων και 150 κάτοικοι που διαμένουν γύρω από τις εγκαταστάσεις εμφιάλωσης της πολυεθνικής, ενώθηκαν με μια μεγάλη ομάδα από υποστηρικτές από όλν τον κόσμο στο Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ στο Μουμπάι της Ινδίας. Οι εκδηλώσεις οργανώθηκαν από το "Φόρουμ των Πολιτών κατά της Coca-Cola"

Η διαμαρτυρία επικεντρώθηκε σε ένα πρόβλημα που δημιουργούν οι εγκαταστάσεις εμφιάλωσης. Τρείς κοινότητες της περιοχής υφίστανται την σοβαρή έλλειψη νερού λόγω των γεωτρήσεων στις εγκαταστάσεις που αποροφούν το μεγαλύτερο μέρος των υπόγειων υδάτων. σαν να μην έφτανε αυτό, η πολυεθνική, εντελώς ανεξέλεγτη, απορρίπτει τα απόβλητά της στο έδαφος μολύνοντας τον υδροφόρο ορίζοντα και το ελάχιστο νερό που απομένει. Οι κάτοικοι της περιοχής αντιτίθενται σε μια επέκταση των εγκαταστάσεων που προγραματίζεται, φοβούμενοι ότι η κατάσταση έλλειψης και μόλυνσης του νερού θα χειροτερέψει.
"Οι πρακτικές της Coca-Cola είναι χαρακτηριστικές της βάρβαρης αλαζονείας και της εγκληματικής επιβολής των εταιρειών που λεηλατούν τις πηγές που ικανοποιούν τις βασικές ανάγκες των ανθρώπων, στην περίπτωσή μας το νερό" δήλωσε ο Medha Patkar, συντονιστής του Εθνικής Συμμαχίας των Κινημάτων των Πολιτών. "Το δικαίωμά μας για νερό, γη και δάσος είναι υπό αμφισβήτηση" πρόσθεσε.

http://www.ecocrete.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=114&Itemid=82


Ενώ στο http://1gym-kilkis.kil.sch.gr/joo/index.php?option=com_content&view=article&id=111%3A2009-03-23-17-28-38&catid=26%3A2009-03-19-18-58-37&Itemid=55 διαβάζω: Η έκθεση προειδοποιεί, επίσης, ότι η ταχύτατη ανάπτυξη της βιομηχανίας εμφιάλωσης προκαλεί λειψυδρία σε ορισμένες περιοχές. Στην Ινδία, για παράδειγμα, η εμφιάλωση του νερού Dasani και άλλων ποτών της Coca Cola έχει δημιουργήσει πρόβλημα υδροδότησης σε πάνω από 50 χωριά.


Όλα στο βωμό του κέρδους λοιπόν. Το να σφίξουμε την βρύση για να μην στάζει είναι μηδαμινό μπροστά στην ανατροπή του συστήματος που επιτρέπει στην Κόκα Κόλα και στην κάθε πολυεθνική να μολύνει ανεξέλεγκτα και ταυτόχρονα να παριστάνει την ευαισθητοποιημένη μπροστά στην έλλειψη νερού όταν η ίδια χρησιμοποιεί τουλάχιστον 273.750.000.000 λίτρα νερό ετησίως.

Ο λαός «πνεύμα λιτότητας», αυτοί... «πλωτές Φεράρι»

Ο λαός «πνεύμα λιτότητας», αυτοί... «πλωτές Φεράρι»

To «αφήγημα» που ακολουθεί, διεκδικεί δάφνες αντίστοιχες των σεναρίων της «Λάμψης» και του «Τόλμη και γοητεία».

Εντούτοις επιλέξαμε να φιλοξενηθεί στη στήλη. Το γιατί θα το αντιληφθεί ο αναγνώστης στο τέλος.

Προς το παρόν «απολαύστε» το περιεχόμενό του:

*

«Δεν είναι σίγουρα το πιο όμορφο σκάφος στον κόσμο για πολλούς, το αντίθετο μάλιστα λένε αυτοί που δεν ξέρουν, είναι όμως το πιο γρήγορο στον κόσμο που κυκλοφορεί αυτή την στιγμή και ανήκει σε Ελληνα.

Ιδιοκτήτης του ο ισχυρός άνδρας του ΣΚΑΪ και της "Καθημερινής" κ. Γιάννης Αλαφούζος, ο οποίος απολαμβάνει εδώ και λίγους μήνες την απίστευτη ταχύτητα του "Ερμής 2", η οποία φτάνει τους 56 κόμβους!

*

Πλωτά παλάτια, θαλάσσιες ατλαντίδες, ή απλά υπερπολυτελή σκάφη είναι οι κατά καιρούς και κατά συνθήκες χαρακτηρισμοί που συνήθως δίνονται στις κινητές θαλάσσιες περιουσίες γνωστών και λιγότερο γνωστών κροίσων.

Γιοτ που ανταγωνίζονται για τη χλιδή, το μέγεθος, ή την αξία, στοιχεία άλλωστε που κάνουν τον ιδιοκτήτη τους να υπερηφανεύεται κάθε φορά που "δένει" σε κάποιο λιμάνι.

Και μπορεί ο ανταγωνισμός για το παραπάνω τρίπτυχο να αφήνει κάποιους να προβάλλουν την δικαιολογία του υποκειμενικού, η ταχύτητα όμως δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης. Για το λόγο αυτό άλλωστε το "Ερμής 2" του Γιάννη Αλαφούζου αποτελεί τον απόλυτο κυρίαρχο των θαλασσών, έναν υπερπολυτελή "σπρίντερ" των κυμάτων με ισχύ 12 χιλιάδων αλόγων, που οι πληροφορίες λένε ότι κόστισε στον τυχερό ιδιοκτήτη του, ένα ποσό της τάξης των δεκαπέντε εκατομμυρίων ευρώ.
*

Οι διαστάσεις, το βάρος αλλά και η ταχύτητα που μπορεί να πιάσει αφήνει ακόμα και τους ανίδεους άφωνους. Με μήκος 37 μέτρα, το βάρος του είναι 97 τόνοι και η ταχύτητά του αγγίζει τους 56 κόμβους, τη στιγμή που τα άλλα σκάφη φτάνουν μέχρι τους 20 κόμβους. Ο "Ερμής 2", αποτελεί το πιο γρήγορο αλλά και πολυτελές γιοτ των τελευταίων ετών (...).

Ως πρώτο μέλημα τη δημιουργία ενός σκάφους το οποίο θα συνδύαζε την πολυτέλεια ενός γιοτ με την ταχύτητα ενός ταχύπλοου. Για τον λόγο αυτό κλήθηκαν οι καλύτεροι σχεδιαστές ταχυπλόων, οι οποίοι είναι Νεοζηλανδοί, αλλά και οι καλύτεροι σχεδιαστές γιοτ που ήρθαν από την Γηραιά Αλβιόνα. Οι δυο ομάδες συνεργάστηκαν και δημιούργησαν τον "Ερμή 2", ένα σκάφος που κρατάει την λιτή εξωτερική εμφάνισή του και δεν θυμίζει σε τίποτε ότι πρόκειται για μια πλωτή ...Φεράρι (...).

*

Οσο για το design του σκάφους δεν θα μπορούσε παρά να είναι απλό και κομψό. Εντυπωσιακό είναι το "πιλοτήριο" του Ερμή, όπου εκτός από τα υπερσύγχρονα όργανα πλοήγησης διαθέτει και ειδικά σχεδιασμένες θέσεις που μειώνουν τους κραδασμούς που δέχεται το σώμα από τα κύματα.

Το εσωτερικό του είναι μοντέρνο, λιτό και λειτουργικό (...) που θυμίζει περισσότερο ένα απλό παραθαλάσσιο σπίτι της Καραϊβικής (...). Οι αποχρώσεις του σαλονιού είναι στο κρεμ και οι καναπέδες είναι δερμάτινοι, ενώ στο πάτωμα βρίσκεται ένα πολύχρωμο χαλί με κύριο χρώμα το μπλε για να θυμίζει Καραϊβική».


(«www.nautilos.gr», 19/1/2008)

***

Ετσι έχει η κατάσταση όσον αφορά τις «πλωτές Φεράρι» και τις «κινητές θαλάσσιες περιουσίες γνωστών και λιγότερο γνωστών κροίσων», οι οποίες θυμίζουν «παραθαλάσσιο σπίτι της Καραϊβικής» αξίας 15 εκατομμυρίων ευρώ...

*

Γνωστά πράγματα, θα πείτε.

Αυτό που δεν είναι γνωστό - στους αναγνώστες του «Ρ» - είναι ότι την Κυριακή η εφημερίδα «Καθημερινή» του συγκροτήματος Αλαφούζου, συνόδευσε τη φωτογραφία που δέσποζε στο πρωτοσέλιδό της, με μια λεζάντα - προτροπή προς τον ελληνικό λαό.

Ποια ήταν η προτροπή;

*

Επιλέξτε διακοπές, πρότεινε η εφημερίδα στους αναγνώστες της,

«συνδυάζοντας την τέρψη της καλής συντροφιάς με το πνεύμα της λιτότητας»!

*

Ο Μπρεχτ, όλα τα προηγούμενα, τα είχε περιγράψει ως εξής:

«Αυτοί που κλέβουν το ψωμί από το τραπέζι, κηρύττουν τη λιτότητα»...



Ριζοσπάστης 3 Αυγούστου 2010
σελ 27/Ημεροδρόμος/Νίκος Μπογιόπουλος

Κυριακή 18 Ιουλίου 2010

Θέλει η π....ροβοκάτσια να κρυφτεί κι η χαρά δεν την αφήνει

Πάνω που έπιασα να ελπίζω στις 15 του Ιούνη πως θα σταματούσαν σχόλια κακόβουλα ή απλώς αφελή περί Γερμανού , διάβασα στην Καθημερινή για την κατάθεση Βερελή διάφορα περί Siemens- ήταν από’κείνα τα αρθρα που μετά αναρωτιέσαι τι μόλις διάβασες- ενώ πιο πριν στον Ριζοσπάστη αρκούσε ένα «όχι» απλό για ν’απαντώ τουλάχιστον στους αφελείς.

Λέει,λοιπόν, ο Παφίλης στον Βερελή :

«-- Εχετε κληθεί να καταθέσετε για την υπόθεση "Γερμανός";

Βερελής: Εχω κληθεί στο προανακριτικό στάδιο.

-- Από ποιον αν επιτρέπεται;

Βερελής: Από τον ανακριτή που είχε τότε την υπόθεση, τον κύριο Ζαβιτσάνο.

-- Εχετε δώσει κατάθεση γι' αυτό;

Βερελής: Βεβαίως.

-- Σας έχει ρωτήσει τίποτα που να μας αφορά ιδιαίτερα και τι γνώμη έχετε;

Βερελής: Μετ' επιτάσεως.

-- Δηλαδή;

Βερελής: Με ρώτησε μετ' επιτάσεως εάν είχα διαπιστώσει συμμετοχή του ΚΚΕ στην μετοχική σύνθεση της εταιρείας "Γερμανός" και η απάντησή μου ήταν "όχι".

-- Δεν υπάρχει δηλαδή καμία συμμετοχή.

Βερελής: Δεν έχω διαπιστώσει τίποτα τέτοιο».

Ιδού το άρθρο για όλους όσοι ενδιαφέρονται να το διαβάσουν http://www1.rizospastis.gr/page.do?id=12343&publDate=15%2F7%2F2010&direction=&pageNo=3


Οι ξυνινόγλωσσοι το λένε «προβοκάτσια» κι οι προβοκάτορες ή απλώς οι αφελείς μας λένε ξυνινόγλωσσους, όλους εμάς –αριστερούς ,κουκουέδες, αναρχικούς- τολμάμε να μιλήσουμε για πάλη ταξική. Ως ξυλινόγλωσση λοιπόν θ’αναφερθώ στα παιδιά του ΛΑ.Ο.Σ. –ο τόνος στο «α»- και στον πρωτομάστορα Θεόδωρο. Αλήθεια, πότε ήταν που είχε πει ότι απεύχεται την εκλογή του Γιώργου στη θέση του πρωθυπουργού; Αντιγράφω από τον Ημεροδρόμο: «... εγώ δεν θεωρώ ότι ο κ.Παπανδρέου έχει τα προσόντα να γίνει πρωθυπουργός της Ελλάδας (...) θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι δεν τον θεωρώ κατάλληλο για να γίνει πρωθυπουργός, ασχέτως αν είναι σήμερα πολύ της μόδας ο κ. Παπανδρέου. Πιστεύω επιπλέον και για λόγους αισθητικούς ότι θα είναι απαράδεκτη εξέλιξη, θα είναι παλινδρόμηση, αν η χώρα πάει πίσω προς τον ανιψιό του ενός και το γιο του άλλου. Το βασικό επιχείρημα αυτών που προωθούν τον κ. Παπανδρέου είναι ότι τ' όνομά του ενώνει. Εγώ δε δέχομαι να με ενώσει με κανέναν άλλο ένα όνομα (...). Ο Παπανδρέου, με συγχωρείτε που διαφωνώ τόσο πολύ με το συρμό, δεν είναι».
(Θ. Πάγκαλος, «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», 16/9/2001)
Ολόκληρο το άρθρο εδώ
http://www1.rizospastis.gr/page.do?id=10970&publDate=21%2F5%2F2009&direction=&pageNo=39

Και που είχα μείνει; Α, ναι! Στα παιδιά του ΛΑ.Ο.Σ – ο τόνος στο «α». Περι Καρατζαφέρη ο λόγος και ξανααντιγράφω από τον Ημεροδρόμο:

Καρατζαφέρης, ο ίδιος που
• το 1974 εξέδιδε το φιλοβασιλικό έντυπο «Το Ελληνικόν Στέμμα» για να διαφημίζει τον Γλύξμπουργκ,
• το 1975 προσκαλούσε κορίτσια μέσω διαφημιστικών καταχωρήσεων να προστρέξουν στο «Κέντρο Σπουδών Καρατζαφέρη» για να γίνουν «μανεκέν»,
• το 1987 διακινούσε τηλεοπτικές κασέτες όπου έκανε «πολιτικά σχόλια», σκαρώνοντας «χαριτωμένα» σλόγκαν με θέμα τα «μεγάλα στήθη» της Δήμητρας Λιάνη,
• το 1997 καλούσε Χρυσαυγίτες και ΕΠΕΝίτες να συμπήξουν μαζί με τη ΝΔ και την Πολιτική Ανοιξη του Σαμαρά «μπλοκ αντιαριστερών δυνάμεων»,
• το 2002 ανήμερα της 21ης Απριλίου ως οικοδεσπότης του Παττακού διαφήμιζε μέσω του τηλεοπτικού του σταθμού το «εθνοσωτήριο» έργο της χούντας των συνταγματαρχών,
• το 2004 αναδείκνυε υποψήφιο βουλευτή του κόμματός του, του ΛΑ.Ο.Σ, τον αρχιναζιστή Πλεύρη,
• το 2010 δηλώνει «μακάρι να είχαμε άλλους 20 Πάγκαλους»,
είναι ο γνωστός, ο εξ συστήματος προβοκάτορας του συστήματος,
που χτες(σ.σ. 15/7/2010) επανήλθε με συκοφαντίες σχετικά με τα οικονομικά του ΚΚΕ


Αυτά από τον Ρίζο για όλους όσοι δεν έτυχε ν’ακούσουν ότι η προβοκάτσια «Γερμανός» κατέρρευσε,για όλους όσοι στις 15 του Ιούλη πήραν Καθημερινή ή Βήμα ή τίποτα.

Φιλάκια φασιστάκια.Σματς

Τρίτη 22 Ιουνίου 2010

Δεν θές να γίνεις πόρνη;;;Δεν σου ξαναδίνουμε επίδομα ανεργίας!

«Δανία του Νότου»...

Το ρεπορτάζ καταγράφηκε την Κυριακή στην καθημερινή εφημερίδα της Σουηδίας «Ντάγκενς Νιχέτερ» και αφορά στη Δανία:

Ανεργη μετανάστρια από το Βιετνάμ που ζει στη Δανία προσπαθούσε να βρει δουλειά. Διάβασε μια αγγελία δημοσιευμένη μέσω του ΟΑΕΔ της Δανίας, όπου εταιρεία εμφανιζόταν να ζητά γυναίκα ως υπάλληλο, με αμοιβή γύρω στα 40 ευρώ (300 δανικές κορώνες). Κατόπιν συνεννοήσεως με τον ΟΑΕΔ, η αίτηση της γυναίκας εγκρίθηκε και στάλθηκε στην εταιρεία για πρακτική 4 βδομάδων.

Μόνο που όταν η γυναίκα έφτασε στο χώρο της εργασίας, διαπίστωσε ότι η εταιρεία στην οποία είχε σταλεί από τον δανικό ΟΑΕΔ να μαθητεύσει, ήταν ένα πορνείο. Και ότι η ίδια θα έπρεπε να εργαστεί προσφέροντας κάτι περισσότερο από τα χέρια της ή το μυαλό της...

Στις διαμαρτυρίες της γυναίκας, αλλά και των εργατικών σωματείων, ο ΟΑΕΔ της Δανίας αντέδρασε άμεσα: Η «εταιρεία», δηλαδή το πορνείο - όπως δήλωσε ο ΟΑΕΔ - είναι απολύτως σοβαρή και νόμιμη επιχείρηση, τίποτα το παράνομο δεν υπάρχει όσον αφορά το φορολογικό ή το εργασιακό καθεστώς που διέπει τη λειτουργία του. Από τη στιγμή, δε, που πρόκειται για θέση εργασίας στην οποία την έστειλε ο ΟΑΕΔ, αφ' ης στιγμής η γυναίκα αρνηθεί να δουλέψει στην «εταιρεία», τότε, τότε χάνει το ταμείο ανεργίας...


Αυτά από τη Δανία. Για να ξέρετε, δηλαδή, σε συνθήκες ΔΝΤ, τι άλλο μπορεί να σημαίνει εκείνο το προεκλογικό του κ.Παπανδρέου, ότι οραματίζεται να κάνει την Ελλάδα την «Δανία του Νότου»...

Ριζοσπάστης 22 Ιούνη 2010 σελ.39

Τρίτη 15 Ιουνίου 2010

Ο Μάνος, η Μελισσάνθη και το ... «τέρας»

Οποιος δε φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι του μοιάζει
Ο Μάνος, η Μελισσάνθη και το ... «τέρας»
Δεκαέξι χρόνια συμπληρώνονται μεθαύριο από το θάνατο του Μάνου Χατζιδάκι


Μας «δώρισε» ένα «γαλαξία» από νότες υπέροχες, σμιλεμένες με τη βαθιά ευαισθησία και την υψηλή αισθητική του. Πνεύμα κριτικό και ασυμβίβαστο, που αφουγκράστηκε την ελληνική κοινωνία, τους πόθους και τα πάθη της, ο Μάνος Χατζιδάκις υπήρξε πάνω απ' όλα κορυφαίος αναμορφωτής του ελληνικού τραγουδιού, ανοίγοντας νέους μουσικούς δρόμους, φωτίζοντας αθέατες «γωνιές», κινητοποιώντας μυαλό και ευαισθησίες. Δεκαέξι χρόνια συμπληρώνονται φέτος από το «φευγιό» του αλησμόνητου συνθέτη, που σημάδεψε τον ελληνικό μουσικό πολιτισμό μέσα από ένα βαθιά λαϊκό, πολυσήμαντο και αξεπέραστο έργο. «Λαϊκό» για τον δημιουργό, όπως έλεγε σε συνέντευξή του στον «Ρ» (27/5/90), «είναι ό,τι ασχολείται με τον άνθρωπο και προέρχεται από τον άνθρωπο». «Η τέχνη του τραγουδιού αποτελεί κοινωνικό λειτούργημα», σημείωνε... «Η τέχνη υπάρχει, διότι ανατέμνει τη λειτουργία του ανθρώπου. Του κινητοποιεί τις ευαισθησίες του. Τις αληθινές του ευαισθησίες. Οχι τις επικαιρικές. Η τέχνη συμπληρώνει τον άνθρωπο, τον βοηθά να αισθανθεί, έστω και για λίγο, προς τα πού πρέπει να τείνει. Η μεγάλη τέχνη εννοώ». Ο ίδιος σ' όλη τη ζωή του αντιπαρατέθηκε στην εμπορευματοποίηση και στον εκχυδαϊσμό της τέχνης και ανεξάρτητα από τις δηλωμένες πολιτικές απόψεις του αντιτάχθηκε στους κρατούντες, στην όποια κολακεία και αναρρίχηση. «Οποιος δε φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι του μοιάζει και η πιθανή προέκταση του αξιώματος είναι να συνηθίσουν τη φρίκη, να μας τρομάζει η ομορφιά», έλεγε. Κι αν σήμερα, στις μαύρες μέρες που περνά ο λαός μας, ο Μάνος Χατζιδάκις μας λείπει ολοένα και περισσότερο, το έργο του παραμένει στις καρδιές μας. Θα παραμένει ζωντανό όσο υπάρχουν άνθρωποι που τραγουδούν τα τραγούδια του και διψούν για ομορφιά και αλήθεια, που αντιστέκονται στο «τέρας» που μας απειλεί, στο εφήμερο, στο ευτελές, στην ισοπέδωση.

«...στον άσπρο τοίχο το αίμα γίνεται βροχή»
Πολλά και σπουδαία τα έργα που μας άφησε ο Μάνος Χατζιδάκις. Ανάμεσά τους «Η εποχή της Μελισσάνθης» - καντάτα για μια ώριμη γυναικεία φωνή, δύο νεανικές ανδρικές, μεικτή και παιδική χορωδία, ορχήστρα δωματίου και στρατιωτική μπάντα με βασικό μουσικό όργανο το μπουζούκι. Μια μουσική αυτοβιογραφία βασισμένη σε ποιήματα του συνθέτη, που αναφέρονται στις πρώτες μετακατοχικές μέρες, καταγράφοντας πολλές πικρές μνήμες. Η πρώτη σύλληψη του έργου εμφανίζεται το 1965 στην ποιητική συλλογή του συνθέτη «Μυθολογία», στο ποίημα με τον τίτλο «Μελισσάνθη». Το μουσικό έργο γράφτηκε στη δεκαετία '70 και πρωτοπαρουσιάστηκε πριν 30 χρόνια με βασική ερμηνεύτρια την Μαρία Φαραντούρη και τη συμμετοχή των Βασίλη Λέκκα, Γιώργου Μιχαλισλή, Στέλλας Γαδέδη, της χορωδίας του Τρίτου Προγράμματος και Παιδικής χορωδίας. Αριστουργηματικά κομμάτια (ορχηστρικά και τραγούδια) απαρτίζουν το έργο: «Η βροχή», «Το πρόσωπο της νύχτας», «Φοβόμουν μ' έπνιγε η σιωπή», «Στο φίλο μας που χάσαμε», «Μητέρα κι αδελφή», «Ενα ρολόι στο καπηλειό», «Επιτάφιος», «Το εμβατήριο της Μελισσάνθης» (συνύπαρξη μπάντας με το μπουζούκι), κ.ά. Κυρίαρχο όργανο μέσα στα χορωδιακά και σολιστικά μέρη είναι το μπουζούκι, σε συνοδεία ή αυτοσχεδιασμό, που «ζωγραφίζει» το ψυχογραφικό τοπίο της μεταπολεμικής Ελλάδας. Καθαρά συμβολικές, επίσης, οι παρεμβολές εμβατηρίων και αποσπασμάτων του Εθνικού Υμνου και των εγκωμίων του Επιταφίου.

«Το πρόσωπο της νύχτας πνίγεται μέσα στον καπνό και τα παιδιά στο δρόμο πετάν νεκρά στον ουρανό. Μαύρα πουλιά μ' ένα σπαθί γυμνό σκύβουν φιλάν τον άσπρο τους λαιμό. Το πρόσωπο της νύχτας κλαίει μακριά στον ουρανό. Απόψε είναι σκοτάδι τ' άστρα δεν έχουνε ψυχή κι εκεί στον άσπρο τοίχο το αίμα γίνεται βροχή. Ποιος με φωνάζει και ζητά νερό ποιος θα γλιτώσει απ' τον πικρό χορό. Το πρόσωπο της νύχτας χάθηκε μέσα στον καιρό» («Το πρόσωπο της νύχτας»).

Επιθυμία του συνθέτη ήταν να καταγράψει την περιπέτεια και τη συμμετοχή του στην πρόσφατη ιστορία του κόσμου, έτσι καθώς την έζησε: «Χρονικό ενός καιρού, οι πρώτες μέρες της απελευθέρωσης, με ανεξίτηλες αυτοβιογραφικές εικόνες. Σαν το ρολόι στο καπηλειό με τους δυο φίλους που ζητάν δραματικά κι επίμονα να σταματήσουν τον Χρόνο, ή εκείνο τον φίλο που τον χάσαμε σχεδόν παιδί - τον έλεγαν Εκτορα Οικονομίδη και ήταν είκοσι χρονών όταν τον τύφλωσαν και τον θανάτωσαν οι Γερμανοί στο Χαϊδάρι, αφού βέβαια τον πρόδωσαν οι "εθνικόφρονες" εκείνου του καιρού. Και εικόνες άπειρες με σιδεριές από κατεστραμμένα σπίτια σαν χέρια αιχμηρά που ζητάν ελεημοσύνη απ' τον ουρανό. Και μάνες να γυρεύουν τα παιδιά τους πάνω από τις καμένες στέγες μ' ένα πλήθος που να κραυγάζει έξαλλα κι αλλοπρόσαλλα συνθήματα...».

Χρονικό ενός πικρού καιρού, η «Μελισσάνθη», «μια γυάλινη ηρωίδα του Μεσοπολέμου», όπως την χαρακτήριζε ο Μάνος Χατζιδάκις, αποτελεί μια συγκλονιστική απεικόνιση και αναπαράσταση των πρώτων ημερών της Ελλάδας μετά τη γερμανική κατοχή. Στους στίχους και στις νότες του ζωντανεύουν μνήμες και εικόνες που τον σημάδεψαν, προσωπικά του βιώματα από τη γερμανική κατοχή, από τις νύχτες που «στον άσπρο τοίχο το αίμα γίνεται βροχή». «Η εποχή της Μελισσάνθης τέλειωσε. Σήμερα ζω για πάντα τον χαμό της», σημείωνε ο συνθέτης. Ο ίδιος δεν ήθελε να δώσει «ιστορικές διαστάσεις στη Μελισσάνθη και την εποχή της». Παρ' όλα αυτά, η θεματική και το ιστορικό πλαίσιό της καθιστούν τη «Μελισσάνθη», πέρα από ένα ειλικρινές, σπαρακτικό, υψηλής αισθητικής προσωπικό έργο, αυτόματα και ένα έργο συλλογικό. Οπως και άλλες σπουδαίες δημιουργίες του - όπλα της μνήμης, της αξιοπρέπειας και της καρδιάς.

Επετειακή συναυλία
Ο θάνατος του συνθέτη, που μετουσίωσε τη μελωδική του έμπνευση σε μεγάλη τέχνη, ήταν μεγάλη απώλεια για τον τόπο μας και ασφαλώς για την Ορχήστρα των Χρωμάτων, που ο ίδιος ίδρυσε το 1989, οραματιζόμενος ένα επίλεκτο συμφωνικό σύνολο με μουσικούς υψηλού επιπέδου και πρωτότυπα προγράμματα και η οποία στην 20χρονη διαδρομή της έχει βιώσει με δραματικό τρόπο τις επιπτώσεις της κυβερνητικής αδιαφορίας. Με αφορμή τη συμπλήρωση των 16 χρόνων απουσίας του Μάνου Χατζιδάκι, η Ορχήστρα των Χρωμάτων παρουσιάζει στις 19 του Ιούνη (9 μ.μ.), στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, το ετήσιο συναυλιακό αφιέρωμά της στον ιδρυτή της. Υπό τη διεύθυνση του αρχιμουσικού Μίλτου Λογιάδη θα παρουσιάσει ένα από τα εμβληματικά έργα του, «Το Χαμόγελο της Τζοκόντα» (β' μέρος). Το πρόγραμμα της συναυλίας περιλαμβάνει επίσης (α' μέρος) τα έργα: Franz Shubert: «Ημιτελής συμφωνία» και Frank Martin: «Μπαλάντα για πιάνο και ορχήστρα», με σολίστ την Ελενα Χριστοδούλου. Εισιτήρια προπωλούνται προς 30, 25, 18, 10 και 6 ευρώ τα φοιτητικά.

Ριζοσπάστης/Ένθετο "7 μέρες μαζί" Κυριακή 13 Ιούνη 2010

16 χρόνια χωρίς τον Μάνο Χατζιδάκι


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ


Γεννήθηκα στις 23 του Οκτώβρη του 1925 στην Ξάνθη τη διατηρητέα κι όχι την άλλη τη φριχτή που χτίστηκε μεταγενέστερα από τους εσωτερικούς της ενδοχώρας μετανάστες. Η συνύπαρξη εκείνο τον καιρό ενός αντιτύπου της μπελ-επόκ, με αυθεντικούς τούρκικους μιναρέδες, έδιναν χρώμα και περιεχόμενο σε μια κοινωνία-πανσπερμία απ' όλες τις γωνιές της Ελλαδικής γης, που συμπτωματικά βρέθηκε να ζει σε ακριτική περιοχή και να χορεύει τσάρλεστον στις δημόσιες πλατείες. Σαν άνοιξα τα μάτια μου είδα με απορία πολύ κόσμο να περιμένει την εμφάνισή μου (το ίδιο συνέχισα κι αργότερα να απορώ σαν με περίμεναν κάπου καθυστερημένα να φανώ). Η μητέρα μου ήταν από την Αδριανούπολη, κόρη του Κωνσταντίνου Αρβανιτίδη, και ο πατέρας μου απ' την Μύρθιο της Ρεθύμνου, απ' την Κρήτη. Είμαι ένα γέννημα δύο ανθρώπων που καθώς γνωρίζω δεν συνεργάστηκαν ποτέ, εκτός απ΄ την στιγμή που αποφάσισαν την κατασκευή μου. Γι' αυτό και περιέχω μέσα μου χιλιάδες αντιθέσεις κι όλες τις δυσκολίες του Θεού. Όμως η αστική μου συνείδηση, μαζί με τη θητεία μου την λεγόμενη «ευρωπαϊκή», φέραν ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα.

Προσπάθησα όλον το καιρό που μέναμε στην Ξάνθη να γνωρίσω σε βάθος τους γονείς μου και να εξαφανίσω την αδελφή μου. Δεν τα κατάφερα και τα δύο. Έτσι μετακομίσαμε το '32 στην Αθήνα όπου δεν στάθηκε δυνατόν να λησμονήσω την αποτυχία μου.
Άρχιζα να ζω και να εκπαιδεύομαι στην πρωτεύουσα ενώ παράλληλα σπούδαζα τον έρωτα και την ποιητική λειτουργία του καιρού μου. Έλαβα όμως την αττική παιδεία όταν στον τόπο μας υπήρχε και Αττική και Παιδεία. Μ' επηρεάσανε βαθιά ο Ερωτόκριτος, ο Στρατηγός Μακρυγιάννης, το Εργοστάσιο του Φιξ, ο Χαράλαμπος του «Βυζαντίου», το υγρό κλίμα της Θεσσαλονίκης και τα άγνωστα πρόσωπα που γνώριζα τυχαία και παρέμειναν άγνωστα σ' όλα τα χρόνια τα κατοπινά. Στην κατοχική περίοδο συνειδητοποίησα πόσο άχρηστα ήτανε τα μαθήματα της Μουσικής, μια και μ' απομάκρυναν ύπουλα απ' τους αρχικούς μου στόχους που ήταν να επικοινωνήσω, να διοχετευθώ και να εξαφανιστώ, γι' αυτό και τα σταμάτησα ευθύς μετά την Κατοχή. Έτσι δεν σπούδασα σε Ωδείο και συνεπώς εγλύτωσα απ' το να μοιάζω με τα μέλη του Πανελληνίου Μουσικού Συλλόγου. Έγραψα ποιήματα και πολλά τραγούδια, και ασκήθηκα ιδιαίτερα στο να επιβάλλω τις απόψεις μου με δημοκρατικές διαδικασίες, πράγμα που άλλωστε με ωφέλησε τα μέγιστα σαν έγινα υπάλληλος τα τελευταία χρόνια. Απέφυγα μετά περίσσιας βδελυγμίας ότι τραυμάτιζε το ερωτικό μου αίσθημα και την προσωπική μου ευαισθησία.

Ταξίδεψα πολύ και αυτό με βοήθησε ν' αντιληφθώ πώς η βλακεία δεν ήταν αποκλειστικόν του τόπου μας προϊόν, όπως περήφανα ισχυρίζονται κι αποδεικνύουν συνεχώς οι έλληνες σωβινιστές και της εθνικοφροσύνης οι εραστές. Παράλληλα ανακάλυψα ότι τα πρόσωπα που μ' ενδιαφέρανε έπρεπε να ομιλούν απαραιτήτως ελληνικά, γιατί σε ξένη γλώσσα η επικοινωνία γινότανε οδυνηρή και εξαφάνιζε το μισό μου πρόσωπο.
Το '66 βρέθηκα στην Αμερική. Έμεινα κι έζησα εκεί κάπου έξι χρόνια, τα χρόνια της δικτατορίας, για λόγους καθαρά εφοριακούς - ανεκαλύφθη πως χρωστούσα τρεισήμισι περίπου εκατομμύρια στο δημόσιο. Όταν εξόφλησα το χρέος μου επέστρεψα περίπου το '72 και ίδρυσα ένα καφενείο που το ονομάσαμε Πολύτροπον, ίσαμε τη μεταπολίτευση του '74, όπου και τόκλεισα γιατί άρχιζε η εποχή των γηπέδων και των μεγάλων λαϊκών εκτονώσεων. Κράτησα την ψυχραιμία μου και δεν εχόρεψα εθνικούς και αντιστασιακούς χορούς στα γυμναστήρια και στα γεμάτα από νέους γήπεδα. Κλείνοντας το Πολύτροπο είχα ένα παθητικό πάλι της τάξεως περίπου των τρεισήμισι εκατομμυρίων - μοιραίος αριθμός, φαίνεται, για την προσωπική μου ζωή.

Από το '75 αρχίζει μια διάσημη εποχή μου που θα την λέγαμε, για να την ξεχωρίσουμε, υπαλληλική, που μ' έκανε ιδιαίτερα γνωστό σ' ένα μεγάλο και απληροφόρητο κοινό, βεβαίως ελληνικό, σαν άσπονδο εχθρό της ελληνικής μουσικής, των ελλήνων μουσικών και της εξίσου ελληνικής κουλτούρας. Μέσα σ' αυτή την περίοδο και ύστερα από ένα ανεπιτυχές έμφραγμα στην καρδιά, προσπάθησα πάλι, ανεπιτυχώς είναι αλήθεια, να πραγματοποιήσω τις ακριβές καφενειακές μου ιδέες πότε στην ΕΡΤ και πότε στο Υπουργείο Πολιτισμού , εννοώντας να επιβάλω τις απόψεις μου με δημοκρατικές διαδικασίες. Και οι δύο όμως τούτοι οργανισμοί σαθροί και διαβρωμένοι από τη γέννησή τους κατάφεραν να αντισταθούν επιτυχώς και, καθώς λεν, να με νικήσουν «κατά κράτος». Παρ΄ όλα αυτά, μέσα σε τούτον τον καιρό γεννήθηκε το Τρίτο κι επιβλήθηκε στη χώρα.
Και τώρα καταστάλαγμα του βίου μου μέχρι στιγμής είναι :

Α δ ι α φ ο ρ ώ για την δόξα. Με φυλακίζει μες στα πλαίσια που καθορίζει εκείνη κι όχι εγώ.

Π ι σ τ ε ύ ω στο τραγούδι που μας αποκαλύπτει και μας εκφράζει εκ βαθέων, κι όχι σ' αυτό που κολακεύει τις επιπόλαιες και βιαίως αποκτηθείσες συνήθειές μας.

Π ε ρ ι φ ρ ο ν ώ αυτούς που δεν στοχεύουν στην αναθεώρηση και στην πνευματική νεότητα, τους εύκολα «επώνυμους» πολιτικούς και καλλιτέχνες, τους εφησυχασμένους συνομήλικους, την σκοτεινή και ύποπτη δημοσιογραφία καθώς και την κάθε λογής χυδαιότητα.


Έτσι κατάφερα να ολοκληρώσω την τραυματισμένη από την παιδική μου ηλικία προσωπικότητα, καταλήγοντας να πουλώ «λαχεία στον ουρανό» και προκαλώντας τον σεβασμό των νεωτέρων μου μια και παρέμεινα ένας γνήσιος Έλληνας και Μεγάλος Ερωτικός.

19 Ιούνη Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Ορχήστρα των Χρωμάτων - Μάνος Χατζιδάκις ... 16 χρόνια μετά

- Franz Schubert: Ημιτελής συμφωνία
- Frank Martin: Μπαλάντα για πιάνο και ορχήστρα
- Μάνος Χατζιδάκις: Το Χαμόγελο της Τζοκόντα

Έλενα Χριστοδούλου πιάνο

Ορχήστρα των Χρωμάτων

Μουσική διεύθυνση: Μίλτος Λογιάδης