Ένα άρθράκι από ΤΑ ΝΕΑ 20/5/2010 που μου άρεσε
Πολιτι(στι)κή βιομηχανία
Του Γιώργου Βέλτσου
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: 20 Μαΐου 2010
"Η ΔΙΑΦΟΡΑ του περιβόητου Σόρος και του Μπιλ Γκέιτς από τους εγχώριους βιομηχάνους είναι πως οι δύο πρώτοι με το «φιλάνθρωπο» έργο τους αποκαθιστούν την ισορροπία τρόμου μέσα στο σύστημα με ένα είδος αναδιανομής του πλούτου τους, ενώ οι δεύτεροι με τον πραγματισμό τους κερδίζουν χρήματα ώστε να κερδίσουν περισσότερα. Επιπλέον, υποδεικνύουν και το πώς.
Και φυσικά η «φιλανθρωπία» στον Σόρος και τον Γκέιτς δεν είναι ιδιοσυγκρασιακό προτέρημα. Απλούστατα, τα τζίνια της παγκοσμιοποίησης αφήνουν ιδιοφυώς το σύστημα να διαιωνίζεται, τη στιγμή που δημιουργεί και το αντίθετό του: δαπάνη αντί για συσσώρευση, φιλευσπλαχνία αντί για κακία.
Να μην ξανακούσω λοιπόν τον κ. Δασκαλόπουλο να υποδεικνύει από άμβωνος- με γραβάτα ασορτί με το μοβ φόρεμα της κυρίας Κατσέλη. Ας ακολουθήσει το παράδειγμα των ευφυεστέρων του είδους του:
«Πέθανε φτωχός και επίστρεψε τον πλούτο σου σ΄ αυτούς που τον έχουν ανάγκη, αφού εσύ έχεις περισσότερα από όσα θα μπορούσες να ξοδέψεις σε μια ζωή».
Ή, με δικά μου λόγια: πέθανε πολιτικός και πάρε πίσω τον πλούτο σου από αυτούς που τον είχαν ανάγκη, αφού εσύ έχεις λιγότερα απ΄ όσα θα ήθελες να κερδίσεις σε μια ζωή."
Με τόσους αμφισβητιτές του καπιταλιστικού συστήματος,με τέτοια επίθεση ενάντια στους "κερδοσκόπους",με τέτοιο μένος για την αναδιανομή του πλούτου(τα λεγε κι ο Γιωργάκης προεκλογικα)αναρωτιέμαι γιατί δεν έχει γίνει ακόμα η Επανάσταση....
Θα σταθώ στην φράση της Κανέλλη.Όσο παραμένουμε στο υπάρχον καθεστώς, η μόνη αναδιανομή που θα γίνεται θα είναι αυτή της φτώχειας.
"Πάνω στα ματωμένα πουκάμισα των σκοτωμένων Εμείς καθόμασταν τα βράδια Και ζωγραφίζαμε σκηνές απ' την αυριανή ευτυχία του κόσμου. Έτσι γεννήθηκαν οι σημαίες μας." - Λειβαδιτης
Πέμπτη 20 Μαΐου 2010
Τετάρτη 19 Μαΐου 2010
Και φούμα φούμα στη χώρα της συνέπειας

Το κάπνισμα δεν είναι ανθρώπινο δικαίωμα. Αυτό είναι σαφές. Η δυνατότητα όμως να απολαμβάνω τη ζωή με όποιον τρόπο θέλω, η δυνατότητα να διαλέγω πως θα πεθάνω, η δυνατότητα να θυσιάσω όση θέλω απ’τη ζωή μου στο όνομα οποιασδήποτε ηδονής, είναι δικαιώματα αναφαίρετα.
Την υποκρισία είναι που δεν ανέχομαι. Την υποκρισία ενός κράτους που φανερά αδιαφορεί. Την υποκρισία ενός συστήματος-του καπιταλιστικού- που στερείται του ανθρωπιστικού χαρακτήρα(το απέδειξε περίτρανα τον 20ο αιώνα και συνεχίζει να το αποδεικνύει μέχρι σήμερα). Την υποκρισία των κυβερνήσεων που την ίδια στιγμή που επιτρέπουν την καταστροφή του περιβάλλοντος, την ίδια στιγμή που αφήνουν τον καρκίνο να θερίζει την Θήβα, την ίδια στιγμή που στέλνουν στρατιώτες σε αποστολές του ΝΑΤΟ στο όνομα του ένοπλου ανθρωπισμού και του εκδημοκρατισμού των χωρών της Ανατολής μου κόβουν το τσιγάρο για να με προστατέψουν.
Γιατί; Γιατί τους στοιχίζω . Για να κοιτάξουμε προς το μέλλον. Προς την Αμερική ντε. Μέχρι πρότινος οι ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρίες αρνούνταν να αναλάβουν ανθρώπους με προβλήματα υγείας. Τώρα με το νόμο του Ομπάμα δεν ξέρω τι γίνεται.

Τα παραδείγματα υποκρισίας περισσεύουν. Τα επιχειρήματα περί ελεύθερου αέρα απ’ τον καρκίνο επίσης . Πάντως, μάλλον σε πιάσανε μαλάκα. Ο καρκίνος είναι στον αέρα που αναπνέεις, στην πατάτα που έφαγες το μεσημέρι και καρδιά σου με το άγχος «θα με απολύσουν ,θα βρω δουλειά, θα περάσει το παιδί μου στο πανεπιστήμιο;» έχει προ πολλού πάψει να είναι ακμαία.
Το κάπνισμα το απολαμβάνω. Το επιχείρημα ότι δεν είναι απόλαυση αλλά συνήθεια είναι γελοίο. Αν δεν το απολάμβανα δεν θα είχα καπνίσει δεύτερο τσιγάρο.
Δεν απαιτώ να εισπνεύσει κανένας τον καπνό μου. Απαιτώ όμως να σεβαστεί το δικαίωμά μου να ζήσω και να πεθάνω όπως θέλω. Ας μην αναλωθώ σε λύσεις του τύπου «διαχωρισμός καπνιζόντων και μη καπνιζόντων». Αυτό είναι αρμοδιότητα των ιθυνόντων.
Διαβάζω στο skai.gr ότι το 42% των Ελλήνων καπνίζει. http://www.skai.gr/news/health/article/143606/%CE%88%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B5%CF%82%CE%9A%CE%B1%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CF%80%CE%BD%CE%AF%CE%B6%CE%BF%CF%85%CE%BD%CF%80%CE%BF%CE%BB%CF%8D%CE%BA%CE%B1%CE%B9%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%BF%CF%8D%CE%BD%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82%CE%B3%CF%8D%CF%81%CF%89%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82/
Θα πω αστειάκι: Σύμφωνα με τον νόμο της 1ης Ιούλη 2009 οι μεγάλοι δημόσιοι χώροι χωρίζονται ως εξής :70% χώρος μη καπνιστών 30 % χώρος καπνιστών. Αφού το ΠΑΣΟΚ με 43% έχει 160 βουλευτές, δηλαδή το 53,3 % των βουλευτών, γιατί οι καπνιστές με 42% δικαιούνται το 30% των δημοσίων χώρων;
Ορίστε και το σχετικό άρθρο της Κανέλλη.
http://paratiritisagionanargyron.blogspot.com/2009/06/blog-post_30.html
Τρίτη 18 Μαΐου 2010
Αγωνία με λαχτάρα


http://www.youtube.com/watch?v=y5aFBn0Kwas&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=4kC2QhoKnMQ&feature=related
Αυτό ακριβώς
Αγωνία με λαχτάρα να σε νοιάζομαι(καταραμμένη εφορία)
Αγωνία δυστυχώς να σε μοιράζομαι(με το ελληνικό δημόσιο αγαπημένε μισθέ)
(Παρ'όλ'αυτά να μην ξεχνιόμαστε. Η φοροδιαφυγή του Βοσκόπουλου δεν είναι τίποτα μπρόστά στην φοροαπαλλαγή,την νόμιμη φοροδιαφυγή,του Δασκαλόπουλου,του Βγενόπουλου και πολλών άλλων. Στο 25% η φορολόγηση του κεφαλαίου που βρίσκεται εδώ και χρόνια σε ελεύθερη πτώση.)
Αυτοί που φέυγουν(Γκερέκου)σφίγγουν τα χείλιαααα
Αυτοί που μένουν(Γερουλάνος) κρατούν μαντήλιααααα
Η Αριστερά και το Σύνταγμα
Όλα τα άρθρα,όλες οι φωνές που θέλουν το κομμουνιστικό κόμμα κόντρα στη Δημοκρατία,επειδή αμφισβητεί το Σύνταγμα έχουν δυο κύριους άξονες:
Πρώτος:ότι το Σύνταγμα είναι θεόπνευστο και κανένας δεν μπορεί να το αλλάξει. Το Σύνταγμα αποτελεί τον καταστατικό χάρτη του κράτους,τον απόλυτο και απαραβίαστο νόμο.Σύμφωνοι, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν επιεδέχεται αλλαγών. Δηλαδή όταν η Μαριέττα Γιαννάκου αποφάσισε να αναθεωρήσει το άρθρο 16 το 2005(μπορεί να ήταν και το 2006)για αν ανοίξει ο δρόμος για την εφαρμογή της Οδηγίας 36/05 περί εξίωσης κολλεγίων και πανεπιστημιών,δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα. Τότε το Σύνταγμα μπορούσε να το αμφισβητεί όποιος θέλει και μάλιστα,στη συγκεκριμένη περίπτωση,η αναθεώρηση δεν θα γινόταν προς όφελος του λαού.Τότε κύριε Μαρίνε*,η Γιαννάκου δεν είχε ορκιστεί πίστη στο Σύνταγμα;
Δεύτερος: Κρίνοντας κανείς από τις αντιδράσεις που έχουν παρατηρηθει θα νόμιζε πως το ΚΚΕ έκανε πραξικόπημα,πως δια της βίας αποφάσισε να αλλάξει το Σύνταγμα.Kάτι τέτοιο δεν συνέβη ποτέ.
Σχόλιο: Οι ίδιοι άνθρωποι που κατηγορούν τους σοβιετικούς ότι τους αντιφρονούντες,τους αμφιβάλλοντες τους στέλναν σε στρατόπεδα εργασίας ή τους σκοτώναν,κατηγορούν τους αντιφρονούντες της δικής τους εποχής και πασχίζουν να τους σκοτώσουν ,σε πρώτη φάση,πολιτκά. Κρίμα που έχουμε εύκρατο κλίμα , και δεν μπορείτε να στείλετε όσους αμφισβητούν το υπάρχον καθεστώς σε κάποια αντίστοιχη Σιβηρία...
Quiz: Πώς λέγεται εκείνος που καταδικάζει του αντιφρονούντες,εκείνος όποτε του δίνεται ευκαιρία διακυρήσσει την πίστη στο υπάρχον καθεστώς και αποδοκιμάζει κάθε ειδους αμφισβήτιση;
Χαιρετίσματα στην εξουσία
*Άρθρο στο Βήμα 16 Μάη http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=123&artId=332066&dt=16/05/2010
Πρώτος:ότι το Σύνταγμα είναι θεόπνευστο και κανένας δεν μπορεί να το αλλάξει. Το Σύνταγμα αποτελεί τον καταστατικό χάρτη του κράτους,τον απόλυτο και απαραβίαστο νόμο.Σύμφωνοι, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν επιεδέχεται αλλαγών. Δηλαδή όταν η Μαριέττα Γιαννάκου αποφάσισε να αναθεωρήσει το άρθρο 16 το 2005(μπορεί να ήταν και το 2006)για αν ανοίξει ο δρόμος για την εφαρμογή της Οδηγίας 36/05 περί εξίωσης κολλεγίων και πανεπιστημιών,δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα. Τότε το Σύνταγμα μπορούσε να το αμφισβητεί όποιος θέλει και μάλιστα,στη συγκεκριμένη περίπτωση,η αναθεώρηση δεν θα γινόταν προς όφελος του λαού.Τότε κύριε Μαρίνε*,η Γιαννάκου δεν είχε ορκιστεί πίστη στο Σύνταγμα;
Δεύτερος: Κρίνοντας κανείς από τις αντιδράσεις που έχουν παρατηρηθει θα νόμιζε πως το ΚΚΕ έκανε πραξικόπημα,πως δια της βίας αποφάσισε να αλλάξει το Σύνταγμα.Kάτι τέτοιο δεν συνέβη ποτέ.
Σχόλιο: Οι ίδιοι άνθρωποι που κατηγορούν τους σοβιετικούς ότι τους αντιφρονούντες,τους αμφιβάλλοντες τους στέλναν σε στρατόπεδα εργασίας ή τους σκοτώναν,κατηγορούν τους αντιφρονούντες της δικής τους εποχής και πασχίζουν να τους σκοτώσουν ,σε πρώτη φάση,πολιτκά. Κρίμα που έχουμε εύκρατο κλίμα , και δεν μπορείτε να στείλετε όσους αμφισβητούν το υπάρχον καθεστώς σε κάποια αντίστοιχη Σιβηρία...
Quiz: Πώς λέγεται εκείνος που καταδικάζει του αντιφρονούντες,εκείνος όποτε του δίνεται ευκαιρία διακυρήσσει την πίστη στο υπάρχον καθεστώς και αποδοκιμάζει κάθε ειδους αμφισβήτιση;
Χαιρετίσματα στην εξουσία
*Άρθρο στο Βήμα 16 Μάη http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=123&artId=332066&dt=16/05/2010
Βρείτε τις διαφορές
Τελικά τα πάντα είναι θέμα γλώσσας.
Να ας πούμε ΤΑ ΝΕΑ λένε σε σημερινό(18/5/2010) άρθρο που αναφέρεται σε εκ νέου πιέσεις τις τρόικας για την περικοπή μισθών στον ιδιωτικό τομέα:
"ο κ. Στρος-Καν είπε ότι μπορεί η μείωση των μισθών να είναι ένα πολύ επώδυνο μέτρο, πλην όμως είναι ο μόνος τρόπος για να μπορέσει η Ελλάδα να ανακτήσει την ανταγωνιστικότητά της και να πουλά τα προϊόντα της στο εξωτερικό. "
Την ίδια στιγμή η Αριστερά και ιδιαίτερα η Κομμουνιστική Αριστερά λέει ότι η κυβέρνηση στηρίζει το κεφάλαιο-τους κερδοσκόπους ντε- και στοχεύει στη μείωση της αξίας της εργατικής δύναμης.
Μάλιστα.Δηλαδή στο λένε μες στα μούτρα, ακόμα και με τις δικές τους λέξεις, ότι για να αυξήσουν την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας-αυτό δεν περιλαμβάνει εμένα κι εσένα,αλλά τους εγχώριους "κερδοσκόπους"(θε μου μπλιαξ)-θα κόψουν μισθούς.
Με απόλυτη ειλικρίνεια μας λένε η άνθρωποι."Θα σε γαμήσω για να ενισχύσω την αστική τάξη".Κι εμείς τους ακούμε.Και μετά βρίζουμε λίγο την Αριστερά που πάλι έβγαλε τον κόσμο στο δρόμο και καθυστερύσαμε μισή ώρα. Μετά αναγακτούμε λίγο για τους μισθούς των υπαλλήλων της βουλής. Μετά λέμε"να πληρώσουν οι κλέφτες". Γιούρια!
Μονάχα όταν αλλάξει το περιεχόμενο της λέξης "κλέφτες" θα υπάρξει ουσιαστική ανατροπή,ουσιαστική αλλαγή.
Έλα τώρα που δεν καταλαβες.Την υπεραξία σου σ'την κλέβουν κάθε μέρα. ΝΟΜΙΜΑ.
Τελικά τα πάντα είναι θέμα γλώσσας
Να ας πούμε ΤΑ ΝΕΑ λένε σε σημερινό(18/5/2010) άρθρο που αναφέρεται σε εκ νέου πιέσεις τις τρόικας για την περικοπή μισθών στον ιδιωτικό τομέα:
"ο κ. Στρος-Καν είπε ότι μπορεί η μείωση των μισθών να είναι ένα πολύ επώδυνο μέτρο, πλην όμως είναι ο μόνος τρόπος για να μπορέσει η Ελλάδα να ανακτήσει την ανταγωνιστικότητά της και να πουλά τα προϊόντα της στο εξωτερικό. "
Την ίδια στιγμή η Αριστερά και ιδιαίτερα η Κομμουνιστική Αριστερά λέει ότι η κυβέρνηση στηρίζει το κεφάλαιο-τους κερδοσκόπους ντε- και στοχεύει στη μείωση της αξίας της εργατικής δύναμης.
Μάλιστα.Δηλαδή στο λένε μες στα μούτρα, ακόμα και με τις δικές τους λέξεις, ότι για να αυξήσουν την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας-αυτό δεν περιλαμβάνει εμένα κι εσένα,αλλά τους εγχώριους "κερδοσκόπους"(θε μου μπλιαξ)-θα κόψουν μισθούς.
Με απόλυτη ειλικρίνεια μας λένε η άνθρωποι."Θα σε γαμήσω για να ενισχύσω την αστική τάξη".Κι εμείς τους ακούμε.Και μετά βρίζουμε λίγο την Αριστερά που πάλι έβγαλε τον κόσμο στο δρόμο και καθυστερύσαμε μισή ώρα. Μετά αναγακτούμε λίγο για τους μισθούς των υπαλλήλων της βουλής. Μετά λέμε"να πληρώσουν οι κλέφτες". Γιούρια!
Μονάχα όταν αλλάξει το περιεχόμενο της λέξης "κλέφτες" θα υπάρξει ουσιαστική ανατροπή,ουσιαστική αλλαγή.
Έλα τώρα που δεν καταλαβες.Την υπεραξία σου σ'την κλέβουν κάθε μέρα. ΝΟΜΙΜΑ.
Τελικά τα πάντα είναι θέμα γλώσσας
Δευτέρα 17 Μαΐου 2010
Οι ξερόλες καλλιεργητές του κουτόχορτου

Το πείραμα του Cern. Για όσους δεν γνωρίζουν είναι ένα πείραμα που προσπαθεί να αναπαράξει τις συνθήκες υπό τις οποίες συνέβη το Big Bang. Εν γένει είναι ένα πείραμα Φυσικής.
Πώς θα μας φαινόταν λοιπόν, αν διαβάζαμε ένα άρθρο σχετικό με το συγκεκριμένο πείραμα γραμμένο απ’τον Μπαμπινιώτη; Κανείς δεν μπορεί να πει ότι ο κ. Μπαμπινιώτης δεν είναι αξιόλογος γλωσσολόγος. Σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να μιλάει για Φυσική.
Πώς θα μας φαινόταν αν διαβάζαμε ένα άρθρο σχετικό με το συγκεκριμένο πείραμα γραμμένο από τον Θάνο Μικρούτσικο; Κανείς δεν μπορεί να πει ότι ο κ. Μικρούτσικος δεν είναι αξιόλογος μουσικός. Σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να μιλάει για Φυσική.
Ας αλλάξουμε επιστήμη. Περί Οικονομίας ο λόγος. Η Οικονομία ως επιστήμη διέπεται από νόμους και οι μόνοι οι οποίοι δέχομαι να μιλάνε για οικονομία, ή για του λόγου το ασφαλές, οι μόνοι οι οποίοι μπορούν να μιλήσουν δημόσια και να διαμορφώσουν την άποψη της κοινής γνώμης δεν είναι ούτε ο Μπαμπινιώτης ούτε ο Μικρούτσικος. Είναι οι οικονομολόγοι.
Τις τελευταίες βδομάδες οι δημοσιογράφοι –που δεν είναι οικονομολόγοι- έχουν γίνει οικονομολόγοι στη θέση των οικονομολόγων. Οι Ιζνογκούντιδες,λοιπόν, παλεύουν να ερμηνεύσουν και να αναλύσουν μια επιστήμη την οποία δεν γνωρίζουν. Είναι σαν να βγουν οι φιλόλογοι και να αξιολογήσουν τα σημερινά θέματα των μαθηματικών. Μπορεί να πουν πράγματα αληθοφανή και λογικοφανή –όπως οι δημοσιογράφοι- παρ’ όλ’ αυτά δεν έχω καμία εμπιστοσύνη στα λεγόμενα ενός φιλολόγου, όταν αυτά αφορούν την μέση τιμή, την τυπική απόκλιση, τα ισοπίθανα ενδεχόμενα και τον νόμο των μεγάλων αριθμών (αυτά τα συναντάμε στα Μαθηματικά ΓΠ της Γ Λυκείου).
Έχουμε ένα δημόσιο χρέος. Ωραία. Οικονομολόγος δεν είμαι ,αλλά αν μη τι άλλο μπορώ με την δόση κοινής λογικής που διαθέτω, να αξιολογήσω το επιχείρημα περί ευζωίας και καλοπέρασης σαθρό. Γιατί; Γιατί πολύ απλά τόσα χρόνια δεν καλοπερνούσαμε-προσωπικά δεν έχω καλοπεράσει 19 χρόνια πάνω στον πλανήτη- και στην περίπτωση που καλοπερνούσαμε, τι σχέση έχει το δάνειο που πήρε η μάνα μου για να πάει διακοπές ή για να πάει για ψώνια στο Κολωνάκι με το δημόσιο χρέος;
Μας ποτίζουν με συνενοχή. Είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι, λένε, και θέλουν να διοχετεύσουν την αγανάκτησή μας στο «σκαμνί»( «θα καθίσει κανένας στο σκαμνί, θα πάει κανένας φυλακή»). Και ξαναλέω…Άντε και πήγε. Θα πάρεις πίσω τον δέκατο τέταρτο μισθό; Όχι, απλά σε έχουν ντοπάρει τόσο με την ιδέα περί ατιμωρισίας, που με το που κινδυνέψουν να μην εφαρμοστούν τα σχέδια της -σε εντεταλμένη υπηρεσία- κυβέρνησης θα κλείσουν πέντε μαλάκες φυλακή για να σε πείσουν να κάτσεις στο σπιτάκι σου. Κουτόχορτο Made in Greece.
Ας επιστρέψω στους δημοσιογράφους. Έναν θέλω. Έναν δημοσιογράφο ,εκτός των αριστερών, που θα αφιερώσει μισή γραμμή από το άρθρο του για να αμφισβητήσει το οικονομικό σύστημα. Και για να επιστρέψουμε στην ακραία αντεπιστημονική στάση των μέσων μαζικής ενημέρωσης, την ίδια στιγμή που ετοιμάζουν αντάρτικο ενάντια στους κερδοσκόπους, αρνούνται πεισματικά:
1) να αμφισβητήσουν την ηγεμονία τους
2) να χρησιμοποιήσουν ,ως αυτοαποκαλούμενοι ειδήμονες τον επιστημονικό όρο «καπιταλιστές».
Γιατί όλ'αυτά; Γιατί μονάχα ο Αλαφούζος εκτός από καράβια έχει δυο ραδιοφωνικούς σταθμούς, ένα τηλεοπτικό κανάλι και μια εφημερίδα
Συμπέρασμα: Αν δέχεσαι η επόμενη ενημέρωσή σου για το πείραμα του Cern να είναι από την Τάνια Τσανακλίδου, δέχεσαι η επόμενη ανάλυση για την πορεία της οικονομίας και το χρέος να είναι από δημοσιογράφους.
Κυριακή 16 Μαΐου 2010
Ένα σχόλιο περί νομιμότητας -όταν ξεπηδάει ο Άδωνης από μέσα σου
Θα πω πράγματα αυτονόητα. Πράγματα που στους κόλπους της Αριστεράς ή τουλάχιστον των προοδευτικών ανθρώπων(αλήθεια αυτά τα δυο ταυτίζονται; ) δεν συζητούνται καν.
Περί ΠΑΜΕ ο λόγος. Κατ’ αρχάς ας συμφωνήσουμε πως το ΠΑΜΕ είναι πολύ πιο "επικίνδυνο" από την οποιαδήποτε άλλη συνδικαλιστική παράταξη, διότι έχει ταξικό προσανατολισμό. Ξέρει ποιος φταίει. Δεν ζητά να πληρώσουν οι φοροφυγάδες του Κολωνακίου ή υπουργοί που αγόρασαν κουρτίνες και τασάκια. Το σύνθημα «να πτωχεύσει η πλουτοκρατία και όχι ο λαός» είναι ακριβές και ευθύβολο. Και πάνω απ’όλα εντοπίζει τους ενόχους. Αλλά αρκετά με την προπαγάνδα υπέρ του ΠΑΜΕ. Ο Ριζοσπάστης τα λέει καλύτερα από’ μένα.
Το ζήτημα που με απασχολεί είναι η κουβέντα που άνοιξε περί νομιμότητας των αγώνων και των απεργιών. Νομίζω πως είναι παραπάνω από αρκετοί αυτοί που αμφισβητούν την ύπαρξη κράτους πρόνοιας- εδώ που τα λέμε πρέπει να είσαι λίγο μπουμπούνας για να νομίζεις κάτι τέτοιο στην Ελλάδα του 2010. Πολλοί ακόμη αμφισβητούν τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η Δημοκρατία.
Οι ίδιοι λοιπόν-δημοσιογράφοι, πολίτες ακόμη και bloggers- που ορθά αμφισβητούν την ηθική που διέπει το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο στη χώρα μας, κατά την περίοδο των απεργιών επικαλούνταν ακριβώς αυτό το σαθρό νομοθετικό πλαίσιο.
Δηλαδή απ’τη μια διακηρύσσουμε πως το καράβι βουλιάζει και επειδή καρφώνει κάποιος ένα καρφί του λέμε «μη!!!θα βουλιάξει το καράβι και θα φταις εσύ».
Και μια και πιάσαμε τα της ναυτιλίας… Οι ναυτεργάτες όταν απεργούν θα κλείσουν λιμάνια. Τι θα κλείσουν περίπτερα;;;
Μιλάει η Ιστορία.
Οι πρωτεργάτες της Πρωτομαγιάς ήταν νόμιμοι;
Οι φοιτητές που κατέλαβαν το Πολυτεχνείο το 1973 ήταν νόμιμοι;
Οι άνθρωποι που αυτή την στιγμή διαδηλώνουν στην Ταϋλάνδη είναι νόμιμοι;
Οι άνθρωποι που πριν μερικούς μήνες διαδήλωναν ενάντια στη δικτατορία στο Ιράν ήταν νόμιμοι;
Μην ξεχνάτε ότι ο Χίτλερ πήρε απολύτως νόμιμα την εξουσία.
Μην ξεχνάτε πως απολύτως νόμιμα αυτή την στιγμή το βιοτικό μας επίπεδο παίρνει τον κατήφορο.
Προσοχή. Όταν αρχίζει κανείς να επικαλείται τα ίδια επιχειρήματα με τον Καρατζαφέρη κάτι δεν πάει καλά.
Όπως το πας "αγανακτησμένε πολίτη"σε λίγο δεν θα υπάρχει κανένας για'σένα να φωνάξει.
Περί ΠΑΜΕ ο λόγος. Κατ’ αρχάς ας συμφωνήσουμε πως το ΠΑΜΕ είναι πολύ πιο "επικίνδυνο" από την οποιαδήποτε άλλη συνδικαλιστική παράταξη, διότι έχει ταξικό προσανατολισμό. Ξέρει ποιος φταίει. Δεν ζητά να πληρώσουν οι φοροφυγάδες του Κολωνακίου ή υπουργοί που αγόρασαν κουρτίνες και τασάκια. Το σύνθημα «να πτωχεύσει η πλουτοκρατία και όχι ο λαός» είναι ακριβές και ευθύβολο. Και πάνω απ’όλα εντοπίζει τους ενόχους. Αλλά αρκετά με την προπαγάνδα υπέρ του ΠΑΜΕ. Ο Ριζοσπάστης τα λέει καλύτερα από’ μένα.
Το ζήτημα που με απασχολεί είναι η κουβέντα που άνοιξε περί νομιμότητας των αγώνων και των απεργιών. Νομίζω πως είναι παραπάνω από αρκετοί αυτοί που αμφισβητούν την ύπαρξη κράτους πρόνοιας- εδώ που τα λέμε πρέπει να είσαι λίγο μπουμπούνας για να νομίζεις κάτι τέτοιο στην Ελλάδα του 2010. Πολλοί ακόμη αμφισβητούν τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η Δημοκρατία.
Οι ίδιοι λοιπόν-δημοσιογράφοι, πολίτες ακόμη και bloggers- που ορθά αμφισβητούν την ηθική που διέπει το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο στη χώρα μας, κατά την περίοδο των απεργιών επικαλούνταν ακριβώς αυτό το σαθρό νομοθετικό πλαίσιο.
Δηλαδή απ’τη μια διακηρύσσουμε πως το καράβι βουλιάζει και επειδή καρφώνει κάποιος ένα καρφί του λέμε «μη!!!θα βουλιάξει το καράβι και θα φταις εσύ».
Και μια και πιάσαμε τα της ναυτιλίας… Οι ναυτεργάτες όταν απεργούν θα κλείσουν λιμάνια. Τι θα κλείσουν περίπτερα;;;
Μιλάει η Ιστορία.
Οι πρωτεργάτες της Πρωτομαγιάς ήταν νόμιμοι;
Οι φοιτητές που κατέλαβαν το Πολυτεχνείο το 1973 ήταν νόμιμοι;
Οι άνθρωποι που αυτή την στιγμή διαδηλώνουν στην Ταϋλάνδη είναι νόμιμοι;
Οι άνθρωποι που πριν μερικούς μήνες διαδήλωναν ενάντια στη δικτατορία στο Ιράν ήταν νόμιμοι;
Μην ξεχνάτε ότι ο Χίτλερ πήρε απολύτως νόμιμα την εξουσία.
Μην ξεχνάτε πως απολύτως νόμιμα αυτή την στιγμή το βιοτικό μας επίπεδο παίρνει τον κατήφορο.
Προσοχή. Όταν αρχίζει κανείς να επικαλείται τα ίδια επιχειρήματα με τον Καρατζαφέρη κάτι δεν πάει καλά.
Όπως το πας "αγανακτησμένε πολίτη"σε λίγο δεν θα υπάρχει κανένας για'σένα να φωνάξει.
Είσαι κομμουνιστής και δεν το ξέρεις.
7πμ. Ξυπνάς. Ξυπνάς το παιδί σου. Τρώτε πρωινό. Φεύγει για το σχολείο. Παίρνεις το ποδήλατο/αυτοκινητο/μετρό/τραμ/λεωφορείο-που-δεν-έρχεται-κάθε-οχτώ-χρόνια και πηγαίνεις στην δουλειά. Τι θες να’σαι ; Ας πούμε ότι δουλεύεις σ’εργοστάσιο παραγωγής παπουτσιών.
Φτάνεις-έχει πάει οχτώ. Μπαίνεις στο εργοστάσιο. Λες «καλημέρα». Δουλεύεις. Δουλεύεις. Κουράστηκες. Ανάβεις τσιγάρο. Δουλεύεις. Σου ήρθε μια καλή ιδέα. Πας την λες. Την συζητάς με τον διευθυντή που παίρνει τα ίδια μ’εσένα και τον έχεις εκλέξει να διευθύνει το εργοστάσιο. 8+6=14. 2 η ώρα. Σχολάς. Γιατί; Γιατί η τεχνολογία έχει αναπτυχθεί και αντί να βάλουμε 5 να δουλεύουν 10 ώρες για να βγει η δουλειά βάζουμε 10 να δουλεύουν 5 ώρες. Έφυγες. Περπατάς στην Αθήνα. Πας σπίτι. Κάνε ό,τι θέλεις. Διάθεσε τον εαυτό σου όπως γουστάρεις.
Είναι μεσημέρι. Σκέψου πως έχει γυρίσει και ο άντρας ή η γυναίκα σου από τη δουλειά. Το παιδί σου γυρνάει από το σχολείο. Αποφάσισε πως θέλει να μάθει άρπα. Όχι. Δεν παθαίνεις συγκοπή. Θα το διευθετήσει ο διευθυντής του σχολείου. Τρως μεσημεριανό . Πίνεις και μια φτελιά του Τσόλη. Νάνι. Απόγευμα. Ξυπνάς . Φτιάχνεις espresso ή cappuccino ή τέλος πάντων μια φραπεδιά. Τσεκάρεις το παιδί σου. Διαβάζει.
Αρπάζεις το βιβλίο σου. Έχουνε μείνει 10 σελίδες. Τέλειωσε. Πρέπει να πάρεις άλλο. Γαμώτο. Θυμάσαι τον καιρό που ήταν βιβλίο και εικοσάρικο. Τώρα τσάμπα ή σχεδόν τσάμπα.
Ακούς μουσική. Το παιδί των απέναντι παίζει πιάνο. Του το παρείχαν δωρεάν ή σχεδόν δωρεάν, όπως θα γίνει και με την άρπα του δικού σου του παιδιού. Έχει αρχίσει να βραδιάζει. Παίρνεις τηλέφωνο και κανονίζεις για σινεμά . Παίρνεις την οικογένεια. Την βάζεις στο αυτοκινητο/μετρό/τραμλεωφορείο-που-δεν-έρχεται-κάθε-οχτώ-χρόνια. Πας σινεμά. Μπαίνεις. Τσάμπα ή σχεδόν τσάμπα. Ταινία. Ποπ κορν. Και προς στιγμήν σε πιάνει ένα άγχος πως πρέπει να ασχοληθείς πιο πολύ με την πολιτισμική μύηση του παιδιού σου. Όλα καλά. Το έχει αναλάβει το σχολείο.
Τέρμα το σινεμά. Πας για ποτό/φαί/μπουζούκια/όπερα/ούζα. Σε όλα μπαίνεις τσάμπα ή σχεδόν τσάμπα. Σε όλα πληρώνεις τίποτα ή σχεδόν τίποτα. Γιατί; Γιατί τα έχεις παράξει εσύ και η γυναίκα/ο άντρας σου και δεν υπάρχει κανένας τα κλέψει νόμιμα-όπως θυμάσαι να γινόταν τότε- ή παράνομα(αν έχουν όλοι τα απαραίτητα και τα περιττά γιατί να κλέψουν;).
Γυρνάς σπίτι. Ξέρεις πως αύριο θα πας στη δουλειά σου. Ξέρεις πως αύριο το παιδί σου θα πάει σχολείο. Νάνι. Όχι.Δεν είσαι αστός. Είσαι ένας απλός εργάτης σε εργοστάσιο παπουτσιών. Απλώς έχει γίνει αυτό που με κατηγορείς πως ζητάω "ξύλινα": κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής.
Κι όλη αυτή την ώρα έχεις το δικαίωμα να διαβάσεις ,να πεις, να ακούσεις ό,τι θέλεις. Καμιά μαύρη λίστα. Καμιά απαγόρευση ως προς το τι θα σκεφτείς, ως προς το τι θα πεις. Μπορείς να βγεις και να φωνάζεις «ζήτω ο καπιταλισμός, γαμώ τον Μαρξ». Καθόλου δεν με νοιάζει. Καθόλου δεν μας νοιάζει. Θες να το γράψεις σε εφημερίδα; Γράψ’το. Να γράψεις ένα βιβλίο με τίτλο «ζήτω ο καπιταλισμός, γαμώ τον Μαρξ». Γράψ’το.
Επιστρέφω στο τώρα. Επιστρέφω στο σύνθημα του συνεδρίου της ΚΝΕ. Ο κομμουνισμός είναι η νιότη του κόσμου. Σας επιστρέφω τις ύβρεις περί έλλειψης προοδευτισμού. Αυτό είναι πρόοδος. Αυτά είναι σύγχρονα δικαιώματα.
Ο κομμουνισμός είναι η νιότη του κόσμου.
Φτάνεις-έχει πάει οχτώ. Μπαίνεις στο εργοστάσιο. Λες «καλημέρα». Δουλεύεις. Δουλεύεις. Κουράστηκες. Ανάβεις τσιγάρο. Δουλεύεις. Σου ήρθε μια καλή ιδέα. Πας την λες. Την συζητάς με τον διευθυντή που παίρνει τα ίδια μ’εσένα και τον έχεις εκλέξει να διευθύνει το εργοστάσιο. 8+6=14. 2 η ώρα. Σχολάς. Γιατί; Γιατί η τεχνολογία έχει αναπτυχθεί και αντί να βάλουμε 5 να δουλεύουν 10 ώρες για να βγει η δουλειά βάζουμε 10 να δουλεύουν 5 ώρες. Έφυγες. Περπατάς στην Αθήνα. Πας σπίτι. Κάνε ό,τι θέλεις. Διάθεσε τον εαυτό σου όπως γουστάρεις.
Είναι μεσημέρι. Σκέψου πως έχει γυρίσει και ο άντρας ή η γυναίκα σου από τη δουλειά. Το παιδί σου γυρνάει από το σχολείο. Αποφάσισε πως θέλει να μάθει άρπα. Όχι. Δεν παθαίνεις συγκοπή. Θα το διευθετήσει ο διευθυντής του σχολείου. Τρως μεσημεριανό . Πίνεις και μια φτελιά του Τσόλη. Νάνι. Απόγευμα. Ξυπνάς . Φτιάχνεις espresso ή cappuccino ή τέλος πάντων μια φραπεδιά. Τσεκάρεις το παιδί σου. Διαβάζει.
Αρπάζεις το βιβλίο σου. Έχουνε μείνει 10 σελίδες. Τέλειωσε. Πρέπει να πάρεις άλλο. Γαμώτο. Θυμάσαι τον καιρό που ήταν βιβλίο και εικοσάρικο. Τώρα τσάμπα ή σχεδόν τσάμπα.
Ακούς μουσική. Το παιδί των απέναντι παίζει πιάνο. Του το παρείχαν δωρεάν ή σχεδόν δωρεάν, όπως θα γίνει και με την άρπα του δικού σου του παιδιού. Έχει αρχίσει να βραδιάζει. Παίρνεις τηλέφωνο και κανονίζεις για σινεμά . Παίρνεις την οικογένεια. Την βάζεις στο αυτοκινητο/μετρό/τραμλεωφορείο-που-δεν-έρχεται-κάθε-οχτώ-χρόνια. Πας σινεμά. Μπαίνεις. Τσάμπα ή σχεδόν τσάμπα. Ταινία. Ποπ κορν. Και προς στιγμήν σε πιάνει ένα άγχος πως πρέπει να ασχοληθείς πιο πολύ με την πολιτισμική μύηση του παιδιού σου. Όλα καλά. Το έχει αναλάβει το σχολείο.
Τέρμα το σινεμά. Πας για ποτό/φαί/μπουζούκια/όπερα/ούζα. Σε όλα μπαίνεις τσάμπα ή σχεδόν τσάμπα. Σε όλα πληρώνεις τίποτα ή σχεδόν τίποτα. Γιατί; Γιατί τα έχεις παράξει εσύ και η γυναίκα/ο άντρας σου και δεν υπάρχει κανένας τα κλέψει νόμιμα-όπως θυμάσαι να γινόταν τότε- ή παράνομα(αν έχουν όλοι τα απαραίτητα και τα περιττά γιατί να κλέψουν;).
Γυρνάς σπίτι. Ξέρεις πως αύριο θα πας στη δουλειά σου. Ξέρεις πως αύριο το παιδί σου θα πάει σχολείο. Νάνι. Όχι.Δεν είσαι αστός. Είσαι ένας απλός εργάτης σε εργοστάσιο παπουτσιών. Απλώς έχει γίνει αυτό που με κατηγορείς πως ζητάω "ξύλινα": κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής.
Κι όλη αυτή την ώρα έχεις το δικαίωμα να διαβάσεις ,να πεις, να ακούσεις ό,τι θέλεις. Καμιά μαύρη λίστα. Καμιά απαγόρευση ως προς το τι θα σκεφτείς, ως προς το τι θα πεις. Μπορείς να βγεις και να φωνάζεις «ζήτω ο καπιταλισμός, γαμώ τον Μαρξ». Καθόλου δεν με νοιάζει. Καθόλου δεν μας νοιάζει. Θες να το γράψεις σε εφημερίδα; Γράψ’το. Να γράψεις ένα βιβλίο με τίτλο «ζήτω ο καπιταλισμός, γαμώ τον Μαρξ». Γράψ’το.
Επιστρέφω στο τώρα. Επιστρέφω στο σύνθημα του συνεδρίου της ΚΝΕ. Ο κομμουνισμός είναι η νιότη του κόσμου. Σας επιστρέφω τις ύβρεις περί έλλειψης προοδευτισμού. Αυτό είναι πρόοδος. Αυτά είναι σύγχρονα δικαιώματα.
Ο κομμουνισμός είναι η νιότη του κόσμου.
Παρασκευή 14 Μαΐου 2010
Οι κερδοσκόποι οι ξυλινόγλωσσοι και η επανάσταση της Καθημερινής
" Οι βιομήχανοι,παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν,παραμένουν προνομιούχοι. Πολλοί εξ αυτών μάλιστα ευνοήθηκαν σκανδαλωδώς από το μοντέλο που μας οδήγησε στο χείλος του γκρεμού."
Όχι...δεν είναι από τον Ριζοσπάστη. Δεν είναι ούτε καν από την Αυγή. Είναι από την επαναστατημένη Καθημερινή(14/5/2010) και μάλιστα πρωτοσέλιδο!
Σας παραθέτω άλλο ένα απόσπασμα αυτή την φορά από ΤΑ ΝΕΑ 28/4/2010
"Η δηµοκρατία όµως, δεν στηρίζεται στην ιδέα πως οι ψηφοφόροι θα αποφασίζουν σωστά, αλλά στο δικαίωµά τους να παίρνουν τις δικές τους αποφάσεις (όποιες κι αν είναι οι συνέπειες). Αντί γι αυτό, οι πληθυσµοί των χωρών που αντιµετωπίζουν οικονοµικά προβλήµατα καλούνται σήµερα να ζήσουν σαν κατακτηµένοι λαοί και να υποστούν τις συνέπειες πολιτικών οι οποίες υπαγορεύονται από ξένους αξιωµατούχους που δεν είναι αιρετοί, δεν υπόκεινται σε κανέναν δηµοκρατικό έλεγχο και δεν φοβούνται την αποδοκιµασία από κανέναν λαό, αφού δεν αντλούν την εξουσία τους από τον λαό αλλά από κερδοσκόπους και τραπεζίτες. "
Φαίνεται πως η Επανάσταση ξεκίνησε στις λεγόμενες "αστικές εφημερίδες".
Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή. Οι κερδοσκόποι.Αυτοί οι κακοί κύριοι που τους κυνηγάει με την παντόφλα ο Γιωργάκης κι η ΕΕ, αυτοί οι κακοί κύριοι που έχουν μας έχουν βάλει στο μάτι είναι οι ίδιοι που ονομάζουμε "ξύλινα" καπιταλιστές. Οι καπιταλιστές,πλουτοκράτες,κερδοσκόποι,όπως θες πες τους, είναι οι άνθρωποι στους οποίους έχουμε εναντιωθεί όλοι,είναι αυτοί που ο Πάγκαλος λέει ότι κάποια στιγμή θα χάσουν,είναι οι άνθρωποι τους οποίους κατηγορούν η Καθημερινή και ΤΑ ΝΕΑ στις μικρές κρίσεις ειλικρίνειας.
Τώρα,γιατί τους λέμε κερδοσκόπους και δεν χρησιμοποιούμε την επιστημονική ορολογία"καπιταλιστές",ένας θεός ξέρει.
Αναρωτιέμαι λοιπόν ποιοι είναι αυτοί οι Τραπεζίτες,αυτοί οι κερδοσκόποι στους οποίους χρωστάνε οι περισσότερες χώρες του κόσμου. Ποιοι είναι αυτόι οι άνθρωποι που προκειμένου να εξυπηρετήσουν καθαρά τα δικά τους συμφέροντα επιβάλλουν με την αγαστή συμφωνία των κυβερνήσεων μέτρα λιτότητας σε ολόκληρους λαούς.
Έτσι λειτουργεί η ελεύθερη οικονομία-by the way οι ξυλινόγλωσσοι το λένε "καπιταλισμό".
Όχι...δεν είναι από τον Ριζοσπάστη. Δεν είναι ούτε καν από την Αυγή. Είναι από την επαναστατημένη Καθημερινή(14/5/2010) και μάλιστα πρωτοσέλιδο!
Σας παραθέτω άλλο ένα απόσπασμα αυτή την φορά από ΤΑ ΝΕΑ 28/4/2010
"Η δηµοκρατία όµως, δεν στηρίζεται στην ιδέα πως οι ψηφοφόροι θα αποφασίζουν σωστά, αλλά στο δικαίωµά τους να παίρνουν τις δικές τους αποφάσεις (όποιες κι αν είναι οι συνέπειες). Αντί γι αυτό, οι πληθυσµοί των χωρών που αντιµετωπίζουν οικονοµικά προβλήµατα καλούνται σήµερα να ζήσουν σαν κατακτηµένοι λαοί και να υποστούν τις συνέπειες πολιτικών οι οποίες υπαγορεύονται από ξένους αξιωµατούχους που δεν είναι αιρετοί, δεν υπόκεινται σε κανέναν δηµοκρατικό έλεγχο και δεν φοβούνται την αποδοκιµασία από κανέναν λαό, αφού δεν αντλούν την εξουσία τους από τον λαό αλλά από κερδοσκόπους και τραπεζίτες. "
Φαίνεται πως η Επανάσταση ξεκίνησε στις λεγόμενες "αστικές εφημερίδες".
Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή. Οι κερδοσκόποι.Αυτοί οι κακοί κύριοι που τους κυνηγάει με την παντόφλα ο Γιωργάκης κι η ΕΕ, αυτοί οι κακοί κύριοι που έχουν μας έχουν βάλει στο μάτι είναι οι ίδιοι που ονομάζουμε "ξύλινα" καπιταλιστές. Οι καπιταλιστές,πλουτοκράτες,κερδοσκόποι,όπως θες πες τους, είναι οι άνθρωποι στους οποίους έχουμε εναντιωθεί όλοι,είναι αυτοί που ο Πάγκαλος λέει ότι κάποια στιγμή θα χάσουν,είναι οι άνθρωποι τους οποίους κατηγορούν η Καθημερινή και ΤΑ ΝΕΑ στις μικρές κρίσεις ειλικρίνειας.
Τώρα,γιατί τους λέμε κερδοσκόπους και δεν χρησιμοποιούμε την επιστημονική ορολογία"καπιταλιστές",ένας θεός ξέρει.
Αναρωτιέμαι λοιπόν ποιοι είναι αυτοί οι Τραπεζίτες,αυτοί οι κερδοσκόποι στους οποίους χρωστάνε οι περισσότερες χώρες του κόσμου. Ποιοι είναι αυτόι οι άνθρωποι που προκειμένου να εξυπηρετήσουν καθαρά τα δικά τους συμφέροντα επιβάλλουν με την αγαστή συμφωνία των κυβερνήσεων μέτρα λιτότητας σε ολόκληρους λαούς.
Έτσι λειτουργεί η ελεύθερη οικονομία-by the way οι ξυλινόγλωσσοι το λένε "καπιταλισμό".
Η αυτομόρφωση της πλέμπας και τα δάκρυα της Άννας Δ.
Λυσσάξανε με την δια βίου μάθηση στο υπουργείο Παιδείας-μέχρι και όνομα του έχουν αλλάξει. Αυτομόρφωση το θέμα της σημερινής (14/5/2010)εξετάσης της Νεοελληνικής Γλώσσας. Και να δεις πώς το ρωτούσε...
Α ναι!"Προτείνετε τρόπους πραγμάτωσής της σε όλη τη διάρκεια της ζωής του ανθρώπου". Επιχειρήματα-τρόποι κλειδιά: οικογένεια και προσωπική πρωτοβουλία. Προς θεού!Μη και ζητήσεις μη εμπορευματοποίηση των Γραμμάτων και των Τεχνών. Η οικογένεια-αίτιο που στοιχειώνει κάθε σχεδιάγραμμα των εκθεσάδων- και η προσωπική πρωτοβουλία είναι οι βασικοί τρόποι αντιμετώπισης του φαινομένου της αμάθειας, της αποστασιοποίσης από την Γνώση και άλλα τέτοια κουλτουριάρικα παύλα επικριτικα προς τους αδαείς και τους αμόρφωτους.
Αχ κι αυτό το κείμενο...Τι ωραία που την θέτει την ανασφάλεια,την μη σταθερότητα στην εργασία-αυτή τη μαλακία που κάποτε τη θεωρούσαμε κεκτημένο δικαίωμα. Είναι καλό λέει ν'αλλάζουμε δουλειά δύο και τρεις φορές στη ζωή μας γιατί υπάρχει δια βιου μάθηση. Κουβέντα για τις ανεξέλεγκτες τιμές των βιβλίων, κουβέντα για την ευθύνη της Πολιτείας,όπως την λένε στην έκθεση,κουβέντα για τον ελεύθερο χρόνο που έχει γίνει πιο σπάνιος κι από τυραννόσαυρο,κουβέντα για το εκπαιδευτικό.
Μεταξύ δουλειάς από την αυγή ως τη δύση και "τρέχω να προλάβω να πάω το παιδί στα αγγλικά" υπάρχει άφθονος χρόνος να διαβάσεις Ντυρκέμ, Ρουσσώ ...Να αυτομορφωθείς ρε παιδί μου.
Να μην ξεχάσω την Αννούλα.Την Διαμαντοπούλου ντε. "Αγαπητοί μαθητές,αγαπητές μαθήτριες. Εύχομαι καλή επιτυχία στις εξετάσεις σας. Είναι μια σημαντική στιγμή και εύχομαι να δικαιωθούν οι προσπάθειες και τα όνειρά σας." Δώσε μου μια σφαλιάρα,που λέει κι ο Βέγγος, γιατί συγκινήθηκα. Μετά τα τμήματα των τριάντα ατόμων και την κυβέρνηση που έχει κάνει τους μισούς Έλληνες-κυρίως νέους- να τραγουδάνε "Αναθεμά σε, ξενιτιά, με τα φαρμάκια πόχεις" εύχεται την δικαίωση των ονείρων μας.Γιούπι!
τα θέματα http://www.ypepth.gr/docs/them_glo_gen_c_hmer_no_1006.pdf
Α ναι!"Προτείνετε τρόπους πραγμάτωσής της σε όλη τη διάρκεια της ζωής του ανθρώπου". Επιχειρήματα-τρόποι κλειδιά: οικογένεια και προσωπική πρωτοβουλία. Προς θεού!Μη και ζητήσεις μη εμπορευματοποίηση των Γραμμάτων και των Τεχνών. Η οικογένεια-αίτιο που στοιχειώνει κάθε σχεδιάγραμμα των εκθεσάδων- και η προσωπική πρωτοβουλία είναι οι βασικοί τρόποι αντιμετώπισης του φαινομένου της αμάθειας, της αποστασιοποίσης από την Γνώση και άλλα τέτοια κουλτουριάρικα παύλα επικριτικα προς τους αδαείς και τους αμόρφωτους.
Αχ κι αυτό το κείμενο...Τι ωραία που την θέτει την ανασφάλεια,την μη σταθερότητα στην εργασία-αυτή τη μαλακία που κάποτε τη θεωρούσαμε κεκτημένο δικαίωμα. Είναι καλό λέει ν'αλλάζουμε δουλειά δύο και τρεις φορές στη ζωή μας γιατί υπάρχει δια βιου μάθηση. Κουβέντα για τις ανεξέλεγκτες τιμές των βιβλίων, κουβέντα για την ευθύνη της Πολιτείας,όπως την λένε στην έκθεση,κουβέντα για τον ελεύθερο χρόνο που έχει γίνει πιο σπάνιος κι από τυραννόσαυρο,κουβέντα για το εκπαιδευτικό.
Μεταξύ δουλειάς από την αυγή ως τη δύση και "τρέχω να προλάβω να πάω το παιδί στα αγγλικά" υπάρχει άφθονος χρόνος να διαβάσεις Ντυρκέμ, Ρουσσώ ...Να αυτομορφωθείς ρε παιδί μου.
Να μην ξεχάσω την Αννούλα.Την Διαμαντοπούλου ντε. "Αγαπητοί μαθητές,αγαπητές μαθήτριες. Εύχομαι καλή επιτυχία στις εξετάσεις σας. Είναι μια σημαντική στιγμή και εύχομαι να δικαιωθούν οι προσπάθειες και τα όνειρά σας." Δώσε μου μια σφαλιάρα,που λέει κι ο Βέγγος, γιατί συγκινήθηκα. Μετά τα τμήματα των τριάντα ατόμων και την κυβέρνηση που έχει κάνει τους μισούς Έλληνες-κυρίως νέους- να τραγουδάνε "Αναθεμά σε, ξενιτιά, με τα φαρμάκια πόχεις" εύχεται την δικαίωση των ονείρων μας.Γιούπι!
τα θέματα http://www.ypepth.gr/docs/them_glo_gen_c_hmer_no_1006.pdf
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)